Nawet nie wiem, ktory mogl byc rok i juz tego niestety nie ustale,
ale historyjka taka: Z zestrzelonego samolotu (podobno bombowiec) wyskoczyl brytyjski lotnik
Niestety nie przezyl skoku ze spadochronem -rabnal na polu niedaleko wioski.
Zostal pogrzebany na miejscu, po latach ekshumowany i wywieziony do Anglii.
To pole nalezalo do mojego dziadka. Jeszcze dosc dlugo po wojnie sukno z czaszy spadochronu
bylo wykorzystywane miedzy innymi jako wstazki do wlosow -podobno moja mama takaow posiadala.
Historyjka fajna, jednak juz niestety nie dowiem sie wiecej
pozdrawiam

...

to sie musial narabac chyba jeden dzien nie wystarczyl przy stosie dlugim na 100 metrow i wysokim na 5 .... :jump

no tak, ale on wziął do pomocy jeszcze synów i kilku przyjaciół.

Ta skrzynka którą mam jest jedną z tych które ocalały spod ostrza siekier.No bo oni nie zniszczyli wszystkiego, w końcu takie skrzynki mogły przydać się w gospodarstwie...
dwa tygodnie temu przywiozłem jeszcze jedną, dużą skrzynię od 150mm haubicy. Ale moi przodkowie chyba specjalnie zamalowywali te szkopskie napisy, bo tam gdzie powinny być, są duże plamy.

Inne historie zaslyszane od rodziny:
Byl rok 44, przez malutka wies na wschodzie polski uciekali niemcy, jakies pol kilometra za nimi armia czerwona. A pomiedzy wlokl sie niemiecki zolnierz, wazacy ze 120 kg. Wbiegl do domu mojego dziadka i prosil o cywilne ubranie. Dziadek moze i by sie zlitowal, ale za stodolami bylo radzieckie wojsko, wiec zostal wyproszony. Ruskie stukneli go 100 metrow za domem. Dziadek pochowal go w ogrodzie.
Innym razem ojciec jako 10 latek przytargal do domu 2 szable carskie. Dziadek przerobil na strugi do zdzierania kory z drzewa.
Moja mama jako mala dziewczynka byla swiadkiem wykopania w latach 50 glinianego garnka pelnego monet we wsi (w.lomzynskie).
Jak to okreslila pieniazki to byly takie cieniutkie blaszki i sie latwo lamaly. Bylo tego tyle ze wszystkie dzieci sie tym we wsi bawily. Jeszcze jej mlodsza kilkanascie lat siostra dostala po niej w "spadku"monetki do zabawy. A pozniej czesc dzieciaki pogubily, a czesc miejscowy amator-jubiler przerabial na pierscionki, krzyzyki, wisiorki.
Pozdrawiam.
karas1979

U mnie w rodzinnym domu w podłuznych wilklinowych koszach przechowywano cebule, jak sie im przyjrzałem to wyszło ze to niemieckie kosze na ammo 150 mm, a na strychu stoi sobie niemiecka szafa garnizonowa, taka na mundur i ekwipunek, teraz sa w niej ksiązki i inne papierzyska.
A zabawa z amunicja to normalka, znajomy odpalał smugacze z pocisków plot, ale zabawa sie skończyła jak jego kolege trzeba było zbierać z drzew.
pozdro

PS. Jak Podlaski to Miedzyrzec a nie Miedzyrzecz.

...

Witam
A ja rok z życiorysu wyrwałem na tej modernizacji przejścia:)
Pozdrowienia od Grzesia z Zajazdu "Sosna":)
Pozdrawiam

dobre... :jump

u mnie nie daleko jest pewna wioseczka gdzie na podwórku jednego z domostw stał rozbity czołg. a że po wojnie ludzie sobie płot stawiali to wykorzystali lufe z tego czołgu. lufa stoi do dziś jest wkopana z całą komorą nabojową. tylko że jak wymieniali płot pomalowali lufe na srebrno bo im nie pasowało do reszty płotu. dodam ze jest to lufa z tygryska. sympatycznie to wyglada ale właściciel nie chce odsprzedać :(

Kojak, z których Gorzyc jesteś? Możesz zrobić zdjęcie?

jestem z tych lepszych gorzyc:D a tak na serio to gorzyce na śląsku kolo wodzisławia śląskiego. rejon bramy morawskiej. jak sie uda to załatwie foteczke. jak mi sąsiadka aparat pożyczy bo swojego nie posiadam... :(

Witam
Ja za to słyszałem o taczce domowej roboty , która zamiast rączek miała wspawane dwie lufy od mausera.
:jump :jump :jump

a słyszałeś kiedyś o stodole pokrytej poszyciem od messerschmitta albo o wiatraku zrobionym ze śmigła od tego samolotu? :) ;)

Mieszkałem kilka lat pod Magnuszewem a dokładnie w Wilczkowicach Dolnych.
Krążyła tam legenda o dziadku, który miał w stodole armatę i z niej strzeklał na wiwat.

Pewnego dnia odwiedziłem komendanta Milicji i zapytałem czy coś wie i jak to było.
Oto odpowiedź.

Od wczesnych powojennych lat milicja zastanawiała się kto dopuszcza się eksplodowania ładunków wybuchowych, zawsze w pierwszego maja i zawsze raz!

Po śmierci jednego dziadka rodzina, która dostała w spadku zagrodę znalazła w szopie hałubicę i jeszcze trzydzieści parę pocisków. Wszystko w idealnym stanie a sąsiad przyznał się że systematycznie ją wspólnie konserwowali i walili, zawsze pod jednym katem, przez okienko w stodole/szopie tak by pocisk wpadł do Wisły a w pocisku usuwali zapalnik.

Strzał na wiwat byl co roku do 1983 roku!
Nie wiem kto zarekwirował tę hałubicę i gdzie ona dziś jest.