|
Sorrki
za ostry język i za długi czas odpowiedzi, samo życie praca i praca. Proszę Was moi przyjaciele nie piszcie więcej popeliny.
Trochę o kolorach w średniowieczu:
Kolor biały, opozycyjny do czerni, jest uważany za całość kolorów światła. Żaden kolor nie zawiera więcej światła niż kolor biały. W pierwotnym Kościele chrzest nazywano oświeceniem. Biel symbolizuje objawienie Boże, chwałę. Białą barwę posiadają na przykład szaty Chrystusa w ikonie, we fresku. Biel jest wyrazem radości i świątecznego nastroju, symbolizuje także czystość, mądrość Bożą, radość i szczęście.
Błękit jest kolor firmamentu, nieba. Jest uważany nie za kolor najbardziej zimny. Symbolizuje głębię i świat niematerialny. W zestawieniu z kolorem wód i nieba, których ludzkie oko nie jest w stanie do końca uchwycić, sugeruje nieskończoność, zwraca uwagę na to, co transcendentne, kieruje umysł ku wierze. W ikonach Bogurodzicy błękit połączony często z bielą wskazuje na Jej odrywanie się od materii, od świata i dążenie do tego, co nieskończone, do Boga.
Kolor niebieski jest także znakiem życia Bożego. Chrystus ukazany jest w tle ciemnobłękitnym.
Kolor czerwony jest barwą krwi, która w Biblii traktowana jest jako zasada życia. Stąd czerwień w tle ikony symbolizuje dynamiczny rozwój życia. Czerwień symbolizuje także młodość, piękno, bogactwo, zdrowie, miłość. Dlatego w starożytności barwa czerwona odgrywała ważną rolę w uroczystościach weselnych. Panny młode nosiły płomienno czerwony welon, czerwone wieńce. Purpura i czerwień wskazuje także na godność królewską. Symbolika miłości, poświecenia i altruizmu dominuje na przykład w scenie przesłuchania Jezusa przez Piłata. Chrystus jest pokazany we freskach w purpurowych szatach. Czerwień jest znakiem męczeństwa.
Zieleń jest kolorem rozwijającej się roślinności, wiosny, zwiastunem czegoś nowego. Jest symbolem życia i odnowienia wewnętrznego, duchowego, kolorem proroków i ewangelisty św. Jana Apostoła. A na tym fresku jest zieleń tuż przy łożu śmierci... Myślę, że to jest zieleń, czyli jest również tam św. Jan Ewangelista, kochany uczeń Chrystusa... który był zawsze z Jezusem, bez zdrad i zwątpień... W ikonografii uważa się kolor żółty za mocniej oświetloną czerwień. Czysta żółć symbolizuje prawdę, natomiast zmieszana symbolizuje pychę i zdradę. Barwa złota jest symbolem dojrzałego zboża i złota. W ikonografii przyjmuje symbolikę złota i często go zastępuje.
Złoto symbolizuje życie wieczne, chwałę, godność i potęgę, a przede wszystkim Chrystusa – Słońce, Wschód, Logos (Słowo). Złoto nie występuje w kolor natury. Złoto występujące w ikonie wskazuje, zatem, że przestrzeń, w jakiej znajdują się postacie z ikon, nie odpowiada naturalnym elementom pejzażu, czy architektury.
Brąz jest kolorem słońca, gliny i ziemi. Kolor brązowy posiadają umierające liście, jesień, rozkład życia wegetatywnego. W ikonografii kolor brązowy symbolizuje pokorę, ubóstwo, umieranie dla świata, aby otworzyć przestrzeń dla życia Bożego.
Czerń pozbawiona światła, ustępuje bogactwu światła. Jest kolorem zniszczenia, nocy, żałoby, śmierci i krainy umarłych. W ikonografii i zwyczajach prawosławnych czerń jako kolor stroju zakonnego podkreśla wyrzeczenie się próżności świata jako warunku, aby ujrzeć światło Boże. Czerń występuje w ikonie Sądy Ostatecznego jako miejsce potępionych, w grocie Narodzenia, w grobie Łazarza, w Hadesie pod Krzyżem Chrystusa oraz na ikonie, fresku Zmartwychwstania jako miejsce śmierci.
Aby wydobyć z tego niedokończonego fresku myśl artysty, posłużyłem się wzmocnieniem kolorów, tak, aby móc wyeksponować symbolikę kolorów, kolor to dusza fresku, obrazu, to gra uczuciami, tak jak gra poeta słowami na papierze.
W centralnej, dolnej części ikony widoczna jest Maryja w pozycji leżącej. Niebieski kolor podłoża, ziemi symbolizuje ludzką naturę, nie mylić proszę z morzem, Maria nie leży w kołysce fal.
Ciało otaczają apostołowie, wśród których widać również św. Pawła. Na dalszym planie usytuowane zostały niewiasty. Panuje atmosfera smutku. W centralnej części ikony stoi Chrystus w pełni światła, znak Jego Bóstwa. Chrystus trzyma w rękach miniaturową postać w szatach, symbolizującą duszę Matki Bożej. Jedne ikony przedstawiają Maryję w białych szatach, jakie symbolizują obecność w niebie tylko jej duszy, inne znowu, w szatach niebieskich, które symbolizują ideę wniebowzięcia Maryi wraz z ciałem i duszą. Całość jest objęta kolorem złotym, który jak wyżej napisałem: symbolizuje życie wieczne, chwałę, godność i potęgę, a przede wszystkim Chrystusa – Słońce, Wschód, Logos (Słowo).
Złoto nie występuje w kolor natury. Złoto wskazuje, że przestrzeń, w jakiej znajdują się postacie z fresku, nie odpowiada naturalnym elementom pejzażu, czy architektury.
Pozdrawiam
Nie masz wystarczających uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego postu.
Ostatnio edytowano piątek, 23 września 2005, 21:50 przez Tubylec, łącznie edytowano 1 raz
|
Zaloguj
Zarejestruj
FAQ
