Pierwszym polskim żołnierzem zabitym podczas II wojny światowej był Kapral Piotr Konieczka. Poległ 1 września 1939 roku o godzinie 1.40, trzy godziny przed atakiem na Westerplatte.
Konieczka samotnie bronił urzędu celnego w Jeziorkach (Wielkopolskie) na ówczesnej granicy państwowej.
1 września po godzinie 1.00 w nocy placówka została zaatakowana przez niemiecką grupę dywersyjną. W placówce był jedynie obsługujący karabin maszynowy Konieczka. W trakcie wymiany ognia polski żołnierz zastrzelił 7 nazistów. Gdy skończyła się amunicja wybiegł na Niemców z bagnetem, jednego ranił a następnie został postrzelony, rannego Niemcy zabili kolbami.
Piotr Konieczka został pochowany na cmentarzu w Śmiłowie. Proboszcz tamtejszej parafii, ks. Jerzy Ptach od 30 lat stara się o godne upamiętnienie bohatera.
Był też jednym z inicjatorów nadania imienia Piotra Konieczki jednej ze śmiłowskich ulic i lokalnej szkole. Do tej pory bez efektu.

dzięki za przywrócenie pamięci.

Szczerze mówiąc nie słyszałem o tym epizodzie.
r.

Kolego muszę wyjaśnić kilka nieścisłości w twoim poście,a mianowicie:
Minął wieczór, północ, a na placówce w Jeziorkach wciąż spokój... Polacy o godz. 1:20 usłyszeli głuchy wybuch pocisku artyleryjskiego. Był to znak dla specjalnej niemieckiej grupy dywersyjnej do ataku na posterunek w Jeziorkach. Placówka była usytuowana w leśnej dolince, po prawej stronie szosy prowadzącej do niemieckiej Piły. Mimo iż Polacy cały czas czujnie obserwowali „ziemię niczyją”, atak Niemców wspierany silnym ogniem karabinów maszynowych przygniótł obrońców, choć nie odciął ucieczki. Po około piętnastu minutach zaciętej walki obrońcy postanowili się wycofać. Na posterunku pozostał jedynie obsługujący kaem kapral Konieczka, przez dobre pięć minut skutecznie przygważdżając agresorów. Dopiero jedna zabłąkana kula zraniła dzielnego kaprala, który osunął się na podłogę, choć jeszcze żył. Natychmiast do ciężko krwawiącego żołnierza podbiegli wściekli napastnicy, którzy bagnetami dobili rannego. O 1:40 było już po wszystkim...Śmierć kaprala nie poszła na marne – swoją postawą spowolnił niemieckie plany, a co najważniejsze, umożliwił bezpieczne wycofanie się reszty załogi posterunku w Jeziorkach.
jest to tekst zaczerpnięty z jednego z portali historycznych.
chodzi mi oto żeby to było odzwierciedleniem autentycznych faktów zaistniałych w tamtych okolicznościach,ale do rzeczy,nie wiem dlaczego tak się dzieje że taki bohater jak Piotr Konieczka jest tak słabo doceniany,a na piedestały wynosi się nieraz ludzi którzy na to nie zasłużyli,wiem że jego osobę upamiętnia pomnik w Jeziorkach,ale historia już o nim dużo nie mówi,dam sobie głowę uciąć że wielu ludzi z tego forum nawet nie słyszała o nim,ale to nie ich wina ale tych co o nim zapomnieli,historia nie raz zapomniała o bohaterach
a u mnie CZEŚĆ JEGO PAMIĘCI!

Nie tylko kpr. Konieczko jest w Jeziorkach upamiętniony, prócz Niego tej nocy, zarąbany siekierą przez dywersantów w Zelgniewie, zginął żołnierz SG, Szczepan Ławniczak. Obydwaj lezeli do 1989 roku we wspolnej mogile. Po ekshumacji i godnym pogrzebie (hitlerowcy wrzucili ciala obu zolnierzy bez trumien do dolu), obie ofiary zostaly uczczone pomnikami.

W mojej miejscowości pochowany jest /nie pamiętam stopnia/Tadeusz Boba ,który w bitwie pod Barakiem
koło Szydłowca walczył do ostatniego naboju niszcząc między innymi 7 pojazdów pancernych .Dziś nikt o nim nie wspomni ,ani onim nie pamięta.Nawet po latach należałoby wspomnieć o jego odwadze i bohatersywie.

Księga pochowanych żołnierzy polskich poległych w II WŚ .
Boba Tadeusz, plut. 25 pp, + 8.09.1939 r. w Szydłowcu, 34-KW Szydłowiec.

CZy można tę książkę gdzieś kupić?