Wystarczy poszukac w necie - nie wiem co Cie interesuje
Za wikipedia...
http://pl.wikipedia.org/wiki/27_Wo%C5%8 ... a_Piechoty
27 Wołyńska Dywizja Piechoty[edytuj]Z Wikipedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
27 Wołyńska Dywizja Piechoty Armii Krajowej – polska jednostka wojskowa utworzona z sił Okręgu Wołyń Armii Krajowej w ramach Akcji "Burza". W marcu 1944 liczyła około 6000 żołnierzy.
27. Wołyńska Dywizja Piechoty Armii Krajowej
Spis treści [ukryj]
1 Geneza
2 Działania bojowe
2.1 Na Wołyniu
2.2 Na Polesiu
2.3 Na Lubelszczyźnie
3 Dowódcy
4 Skład w marcu 1944
5 Zobacz też
Geneza [edytuj]
Działania bojowe [edytuj]
Na Wołyniu [edytuj]
Mobilizacja
Mobilizacja alarmowa dywizji została przeprowadzona w styczniu 1944 z sił inspektoratów AK: Kowel, Równe i Łuck Okręgu Wołyń.
Na Polesiu [edytuj]
Reorganizacja
Reorganizacja dywizji została przeprowadzona
Na Lubelszczyźnie [edytuj]
Koncentracja
Koncentracja dywizji została przeprowadzona
Akcja "Burza"
20 lipca wojska radzieckie sforsowały Bug i zaczęły wyzwalać Lubelszczyznę. W zaistniałej sytuacji (wycofywanie się wojsk niemieckich) dowództwo Dywizji rozpoczęło przygotowywanie uderzenia na Lublin. 22 lipca mjr "Żegota" przywiózł z Komendy Okręgu zadania akcji "Burza" na Lubelszczyźnie jakie postawiono przed Dywizją. Batalion I/45 pp "Gzymsa" w zasadzce rozbił kolumnę Niemców pod Firlejem. Bataliony II/43 pp "Hrubego" i II/50 pp "Jastrzębia", współdziałając z miejscowym oddziałem AK, opanowały Lubartów. Nocą batalion "Jastrzębia" obsadził Michów, batalion I/43 pp "Korda" opanował Kock zaś batalion I/50 pp "Sokoła" zajął Koniaków i Kozłówkę. Zablokowano ruchy Niemców we wszystkich kierunkach. Około południa 23 lipca do Lubartowa wkroczyły jednostki 3 Korpusu Armii Czerwonej (1 Front Białoruski), a po południu przybyły oddziały AL ppłk. Korczyńskiego (uwolnione przez wojska radzieckie z okrążenia w lasach parczewskich). Na skutek jego żądań, dowództwo Dywizji usunęło swoje oddziały z Lubartowa, koncentrując je w rejonie Kaniówki, Kozłówki i Siedlisk. Z dowództwem korpusu radzieckiego ustalano zasady dalszej walki z Niemcami.
Rozwiązanie dywizji
Wieczorem 25 lipca w Skrobowie
Dowódcy [edytuj]
Akcja "Burza"
płk Kazimierz Damian Bąbiński "Luboń" – od 15 stycznia do 11 lutego
ppłk dypl. Jan Wojciech Kiwerski "Oliwa" – od 11 lutego do 18 kwietnia
mjr Jan Szatowski "Kowal" – od 18 kwietnia do 3 maja
mjr dypl. Tadeusz Sztumberk-Rychter "Żegota" – od 3 maja do 16 lipca
płk. Jan Kotowicz "Twardy" – od 16 lipca do 25 lipca
Dowództwo i sztab w dniu 14 marca 1944
dowódca – ppłk dypl. (gen. bryg.) Jan Wojciech Kiwerski "Oliwa"
szef sztabu – mjr dypl. Tadeusz Sztumberk-Rychter "Żegota"
dowódca zgrupowania "Gromada" – mjr Jan Szatowski "Kowal"
dowódca zgrupowania "Osnowa" – kpt. Kazimierz Rzaniak "Garda"
oficer operacyjny – kpt. Tadeusz Klimowski "Ostoja"
Skład w marcu 1944 [edytuj]
Sztab – kryptonim "Pożoga"
Kwatermistrzostwo
Samodzielne pododdziały Dywizji
kompania łączności – ppor. Józef Figórski "Szymon"
kompania saperów (warszawska) – por. Zdzisław Zołociński "Piotr"
kompania przeprawowa (na Bugu) – ppor. Stanisław Witamborski "Mały"
pluton żandarmerii – ppor. Franciszek Krawczak "Żeliwo"
I/45 pp – por. Franciszek Pukacki "Gzyms"
Zgrupowanie "Gromada" (kowelskie)
Sztab
Kwatermistrzostwo
Samodzielne pododdziały Zgrupowania
pluton saperów
pluton rozpoznania
drużyna ppanc.
1/21 p.uł. (zwiad taktyczny) – ppor. Jerzy Neuman "Hińcza"
I/50 pp – por. Michał Fijałka "Sokół"
II/50 pp – por. Władysław Czermiński "Jastrząb"
III/50 pp – por. Zbigniew Twardy "Trzask" (od 10.04. por. Marek Lachowicz "Bratek")
I/43 pp – por. Kazimierz Filipowicz "Kord"
II/43 pp – por. Marian Walery Krokay "Siwy" (od 21.04. Jan Józefczak "Hruby")
oddziały wydzielone do obrony ludności cywilnej (samoobrona)
Zgrupowanie "Osnowa"
Sztab
Kwatermistrzostwo
Samodzielne pododdziały Zgrupowania
pluton saperów
pluton łączności
pluton zwiadu
1/19 p.uł. "Krwawi Tatarzy" (zwiad taktyczny) – ppor. Longin Dąbek-Dębicki "Jarosław"
I/23 pp – por. Sylwester Brokowski "Bogoria" (od 07.04. por. Zygmunt Górka-Grabowski "Zając")
II/23 pp – ppor. Jerzy Krasowski "Lech"
III/23 pp (szkieletowy)
6 komp. – ppor. Jeremi Witkowski "Sokół II"
7 komp. – pchor. Jerzy Ochman "Kozak"
I/24 pp "Krwawa Łuna" – por. Zygmunt Kulczycki "Olgierd" (od 21.04. ppor. Józef Malinowski "Ćwik")
oddziały wydzielone do obrony ludności cywilnej (samoobrona)
Liczebność i wyposażenie dywizji w sierpniu 1944: (w nawiasach w porównaniu do przedwojennego stanu polskiej dywizji piechoty)
oficerów: 126 (24,5%)
szeregowych: 7200 (45,6%)
koni: 1150 (16,4%)
broń osobista (pistolety, karabiny): 6500 (40,6%)
ręczne i lekkie karabiny maszynowe: 130 (40,6%)
ciężkie karabiny maszynowe: 45 (34,1%)
granatniki: 13 (16,0%)
moździerze: 4 (20,0%)
lufy artylerii: 7 (8,9%)
Zobacz też [edytuj]
Uroczysko Baran
II wojna światowa
Armia Krajowa
Dywizje polskie
Zarys historii 27 DPAK w brudnopisie
Źródło: "http://pl.wikipedia.org/wiki/27_Wo%C5%82y%C5%84ska_Dywizja_Piechoty"
Kategorie: Armia Krajowa • Dywizje polskie • Polskie oddziały partyzanckie
Zaloguj
Zarejestruj
FAQ
