Jak wszystkim wiadomo dzisiaj, sierpnia mija 66 rocznica Powstania Warszawskiego. Uczcijmy chwilą refleksji uczestników i pochylmy głowę nad ich heroizmem...

Dulce et decorum est pro patria mori.

Witam...

Tak napisał Horacy, bardzo mądra sentencja.Co od siebie mogę dodać...
Parcere subiectis et debellare superbos.

Pozdrawiam ;)

Moja babcia Stanisława nie znała łaciny.
Urodziła się w Archangielsku jako córka zesłańców.
W Powstaniu Warszawskim opatrywała rannych a chwilę później opłakiwała swoich trzech braci których nikt opatrzyć już nie zdołał.
Dwóch z nich trafiło po Powstaniu do Buchenwaldu - ich symboliczne nagrobki dołączyły do pozostałych nazwisk na rodzinnym grobowcu.
Trzeciego rozstrzelano tuż pod domem za sprawą zniemczonej suki która celując w niego palcem powiedziała "ten też".
Pamiętam o nich wszystkich i pamiętać będą moje dzieci.

Cześć Ich pamięci!