Witam
W jaki sposób impregnować buty trekingowe z nabuku
by trochę posłużyły??
Czy ktos kopie amerykańska składaną saperką w tym
plastykowym pokrowcu??
Jak ona się sprawuje w terenie??

Pozdrawiam
:mg:

Popytaj w sklepach ze sprzetem turystycznym o impregnat do nobuku-koszt około 25 zł
pozdr ;)gutek17

bez znaczenia: Szkodniku, czy zaimpregnujesz, czy nie, jak bedzie padalo i tak Ci przemokna. Impregnat do nabuku to moze pol godziny, moze godzina roznicy, zeleznie od tego, po czym chodzisz: w trawie mniej, po asfalcie wiecej...

Szkodniku, nie szkoda Ci tych butów. Kup sobie zwykłe opinacze wojskowe to ze dwa lata pochodzisz.
Jak Ci się w nich źle chodzi to proponuję to samo tylko z niemieckiej armii.
Buty z nabuku szybko przestaną spełniać swoją rolę (nie można ich potraktować pastą), w przeciwieństwie do opinaczy.

Witam
Spokojnie na wyprawy w bagienne podmokłe tereny,lub
wtedy gdy pada deszcze mam glany,ale w lato w ciepłą
wiosnę wolę buty trekingowe,lżejsze wygodniejsze.
pozdrawiam
:mg:

A saperka amerykańska jest super. Tylko uważaj na podróbki bo te zaraz się rozwalają. Ta która ja miałem w rękach miała trzonek z duralu barwionego na ciemny granat.
pozdro

spróbuj nik waxa (czy jakoś tak - nie pamiętam jak to się pisze)

buty-- są impregnaty w paście buty z nubuku wyglądają po nich jak po paścia i tracą swój nubukowy wygląd , ale cośza coś.
Saperka-- tańsza jest BW a identyczna z USArmy, mam takową już 2 latka i cały czas działa :)

Babuni (dwa posty wyżej) chodziło o NIKWAX - środek do pielęgnacji zamszu i nubuku. To jest impregnat w sztyfcie pokrytym gąbką, którym pociera się uprzednio zwilżony nubuk. Cena 25 - 35 zł, zależnie od sklepu. Ja używam i nie narzekam. Po zaimpregnowaniu but nie zmienia wyglądu, jedynie jasne odcienie zamszu lub nubuku mogą trochę pociemnieć.

Test

itam... a ja zasuwam z saperką made in PRL czyli gniotsa nie łamiotsa. No fakt, w ostatnich dniach musiałem ją sobie lekko podspawać dla jej bezpieczeństwa i naostrzyłem na szlifierce, bo wkurzały mnie korzenie... teraz to tnie jak doby nóż! I chyba posłuży jeszcz kupę czasu... choć przeszła już sporo... nawet budowy i przewalenie betonu z wiadra!!! Ale odpowiedna pielęgnacja robi swoje... ale nie będę jej pastował :no

apropos saperki to ja zasowam taka z supermarketu za 20 zl :) cos na wzor jak to byly kiedys w skladnicach harcerskich :) Naostrzona diaxem jak sie zlamie zadna strata ,dla wspomagania i tak w bagazniku lezy szpadel i siekierka.

Witam.
Jeśli chodzi o sprzęt kopiący to przez jakieś cztery lata kopałem składaną saperką-kilofkiem bundeswehry z lat 60-tych. Na ona praktycznie tylko jedną wadę a mianowicie jest ciężka. Waży tyle ile duża łopata o której za chwilę. Poza tym jednak jest doskonała zwłaszcza do kopania w trudnym kamienistym górskim terenie, ustawienia kilofka i łopatki można kombinować na różne sposoby, doskonale sprawdza się także jako czekan przy podchodzeniu pod bardzo strome stoki. Dzięki swojej masie praktycznie nie ma dla niej przeszkód przebija się przez korzenie (bez trudu kilkoma uderzeniami przecinałem korzenie grubości nadgarstka) oraz miękkie skały takie jak wapień czy piaskowiec. Łopatka wykonana jest z bardzo twardej sprężystej stali dzięki czemu można podważać ciężkie płyty czy kamienie bez obaw że nam się złamie.
Od dwóch lat używam jednak ściągniętej z kanady łopaty sercówki firmy "Tempered". Łopatę troszkę przerobiłem dzięki czemu się rozkłada oddzielnie trzonek oddzielnie "część kopiąca" dzięki czemu elegancko mieści się w plecaczku wraz z wykrywaczem. Poza wygodą użtykowania i siłą przebicia łopata ta ma jeszcze jedną zaletę. Ja bardzo lubię obserwować głupią minę osób, jadących pierwszy raz ze mną na wykopki, gdy rozkładamy sprzęt a ja wyciągam z plecaka... pełnowymiarowy szpadel :D
Na koniec parę słów o najczęściej popełnianym przez poszukiwaczy błędzie. Moi drodzy nie ostrzcie łopatek :no Tępa łopatka ma wbrew pozorom niewiele mniejszą siłę przebicia przez korzenie a znacznie zmniejsza prawdopodobieństwo uszkodzenia lub zniszczenia przedmiotu gdy uderzymy weń łopatką!!
Pozdrawiam - El Loco

...

Witam, fakt, pisałem,że ostrzyłem saperkę ale chyba zapomniałem dodać, że tylko z jednej z bocznych stron :), to tak specjalnie do przecinania. A jeśli już rozkopuje dołek to zaczynam nie tam gdzie piszczy a obok - dookoła tak, żeby to wygrzebać razem z ziemią... plusy takie że przedmiot cały i nie trafimy w zapalnik jeśli w ziemi leży stary fajewerk :). Rozkopać i obmacać... a jeśli są dwie osoby to druga stoi za drzewem. Zawsze większe szanse przeżycia w razie czego... różnie była ( a tfu!). A druga sprawa, że jak stoi za tym grzewem to nie widzi jak chowamy szybko do plecaka najlepsze fanty a mówimy że to stare wiadro hehe! Pozdrawiam.

Witam.
Nie polecam ostrzenia czegokolwiek żadnym sposobem elektrycznym ( szlifierki, diaksy, itp. ), ponieważ pozornie po ostrzeniu sprzęt wygląda wręcz wspaniale, a tak naprawdę jest najczęściej "po prostu" piszemy oddzielnie - błąd ortograficzny!!! najzwyczajniej rozhartowany!
Wiem to niestety z własnego doświadczenia ( uczcie się na cudzych błędach ).
Jedyna słuszna forma ostrzenia czegokolwiek to ostrzenie ręczne ( drobny pilnik, osełka ). Wynik jest równie dobry, a stal nadal trzyma twardość - jest nierozhartowana.
Jeśli niewierzą mi Ci, którzy właśnie w elektryczny sposób rozhartowali sobie coś, to niech to sami sprawdzą, np. próbując przeciąć trochę twardszy drut położony na czymś twardym ( jednak ostrzegam, że po tej próbie prawdopodobnie ostrze wyszczerbi się lub pozawija ). Jedynym sposobem na wyjście z tego problemu jest właśnie ponowne ręczne ostrzenie i ponowne zahartowanie ostrza.