|
Optymalna długośc trawiastego pasa (o dopuszczalnej grząskości) powinna byc NIE MNIEJSZA jak 350 metrów. A i to przy założeniu, że start odbywa się nad przestrzeń bez przeszkód terenowych (budynki, drzewa) i analogicznie, że lądowanie ma podręcznikowy przebieg. Czyli składa się ze zniżania, wytrzymania i przyziemienia, bez konieczności modyfikowania toru podejścia z uwagi na teren. Dotyczy to tak Bf-109, jak i Karasia, ponadto dłuższy jest zazwyczaj dobieg (prędkośc podejścia była większa, niż prędkośc do startu). Dane książkowe można sobie odpuścic: one nigdy nie uwzględniają chocby stopnia zużycia zespołu napędowego maszyny przedstawiając parametry sugerowane przez producenta dla samolotu nowego i w pełni sprawnego
|