W pracy po raz pierwszy omówiono zagadnienie interregionalnych kontaktów wymiennych, utrzymywanych przez społeczności zamieszkujące Nizinę Wielkopolsko-Kujawską w epoce brązu. Dokonano analizy dostępnych ruchomych źródeł archeologicznych, przede wszystkim wytworów metalowych (brązowych i złotych), bursztynowych oraz kamiennych. Mogą one być interpretowane jako przedmioty przywożone z kilku pobliskich ośrodków wytwórczych bądź jako ich lokalne naśladownictwa. Autor wyróżnia, w związku z tym, trzy główne ośrodki metalurgiczne, z którymi mogli utrzymywać kontakty wymienne mieszkańcy omawianego regionu:
- nordyjski i powiązane z nim warsztaty pomorskie na północy;
- węgiersko-siedmiogrodzki, wschodnioalpejsko-naddunajski i zachodnioalpejski na południu;
- nadłabski na zachodzie.