Nie uogólniaj, miało to miejsce głównie na tzw. ziemiach odzyskanych zasiedlonych po II wojnie przez odmiennie kulturowo ludność przybyłą ze wschodu.

Tu jeszcze dodam, że nie mam pojęcia skąd wziąłes motyw "prawa regulującego każdy aspekt" twojego życia
Prawo ma regulować tylko to co jest zakazane, to do czego jesteś zobowiązany i jakie masz prawa(jako jednostka) i powinno to robić w sposób maksymalnie prosty, zwarty i podlegający jak najmniejszej interpretacji
I przecież to nie są rzeczy przezemnie wymyślone, a podstawy sformułowane jeszcze w starozytności

canabis.dw
Przeciez zdzicho ci tlumaczyl, reszte powinienes wydedukowac.. o naruszeniu uczuc religijnych mowimy gdy dokonuje sie tego publicznie, swiadomie i z zamiarem. W swoim domu mozesz sobie krzyz wrzucic do smietnika, ewentualnie rodzina cie przeswieci jesli jest wierzaca.
natomiast szkola, szkola jest miejscem publicznym i do kultury pracy nauczyciela powinno nalezec umiejetnosc zachowania sie w takiej sytuacji wlasciwie,
to samo z szopka od ktorej rozpoczales swoja kolejna zyciowa lekcje, ona byla wystawiona w miejscu publicznym z okreslonym zamiarem, wiec kazde naruszenie ingerujace w jej przeslanie religijne jest naruszeniem uczuc religijnych, prokurator mial lekkie podejscie podobne do twojego
natomiast sytuacja z krzyzami nagrobnymi wrzuconymi w bloto na cmentarzu, o ile nie bylo to bezprawne owszem moze oburzac religijna wrazliwosc natomiast jest tylko zastapieniem tak jak pomalowanie kosciola innym kolorem czy wymiana dachowki a nawet samego krzyza. Ale wandalizm na cmentarzu oczywiscie jest juz obwarowany restrykcjami zarowno zwiazanymi z mieniem jak i miejscem spoczynku i zapewne (tu pewnie zalezy od prokuratora) i naruszenia uczuc religijnych.
Owszem doskonalym byloby zachowac proporcje uczuciowo-etyczne i umiec dokonac takiej wymiany o jakiej opowiadal bjar_1, z szacunkiem dla symboliki. Chocby z takim o jaki deklarowal sam bjar_1 opisujac zasady pobytu na cmentarzu jakich przestrzega.
Zakladam, bo tego nie sledze, ze sa i tacy ktorzy umieja znalezc rozwiazanie tego problemu ale tez musze zalozyc, ze wielu z tych, wyrazajacych zgode na odnowienie nagrobkow czy calych cmentarzy moze miec stosunek do tej symboliki taki jak twoj.. Jest tez zawsze sporo w takich sytuacjach wywrotowcow, bojownikow, rewolucjonistow czy zwyczajnie ludzi zdolnych celowo "zaniedbac" stosownosc rozwiazan.

zdzicho dokonal moim zdaniem ogromnego przelomu cierpliwie tlumaczac ci jako agnostyk zawilosci, (mam nadzieje, ze cos ci zostanie) frank nadmienil przytomnie o kontekscie (bo ten kontekst miejsca publicznego jest znaczacy)
nie musisz byc wierzacym, nie musisz byc nawet agnostykiem, ale dobrze byloby abys szanowal takze uczucia innych i o czym takze pisalem miedzy slowami abys nie narzucal swojego rozumienia swiata innym. Szanujmy roznorodnosc.

A tu jeszcze co na to AI:

Przepis o obrazie uczuć religijnych (art. 196 KK) ma cechy
dobrego prawa, bo chroni wolność sumienia i wyznania, ale budzi kontrowersje ze względu na ogólnikowość, subiektywność i napięcie z wolnością słowa, co prowadzi do dyskusji o jego interpretacji, stosowaniu i potencjalnych zmianach, np. w kontekście wyroków ETPCz.

Argumenty przemawiające za "dobrymi" cechami:

Zgodność z Konstytucją: Trybunał Konstytucyjny uznał karalność obrazy uczuć religijnych za zgodną z Konstytucją.
Ochrona dóbr osobistych: Chroni uczucia religijne jako dobro osobiste, a także pozwala na ich ochronę cywilną (art. 24 KC).
Równowaga: Ma na celu znalezienie równowagi między wolnością słowa a poszanowaniem dla sfery religijnej.

Problemy i cechy "złego" prawa (wątpliwości):

Nieostrość i subiektywność: Sformułowanie "obraza uczuć religijnych" jest bardzo ogólne i subiektywne, co rodzi trudności interpretacyjne i arbitralność stosowania.
Napięcie z wolnością słowa: Ogranicza wolność wypowiedzi artystycznej i krytyki, co bywa postrzegane jako kolizja z innymi fundamentalnymi prawami.
Niejednoznaczność: Trudności w określeniu, co dokładnie może być przedmiotem "znieważenia" (np. bóstwo, symbol).
Niedoskonałość: Wiceminister sprawiedliwości uznał, że przepis jest niedoskonały, zrównując wiarę z prywatnymi uczuciami

czy Ty rozumiesz w ogóle o czym ta dyskusja jest? gdzie ja jakiś brak szacunku dla kogokolwiek objawiłem? gdzie ja cokolwiek takiego co byłoby brakiem szacunku napisałem?

Cały czas, od samego początku - mówie o kontekście prawnym tej sytuacji, tylko i wyłącznie ten aspekt poruszam

nieporozumienie slabosc wynikajaca z rozmowy opartej na pisowni
nie sugeruje, ze ty osobiscie, to po prostu odpowiedz na motywy wandala od szopki, nauczycielki czy budowlanca na cmentarzu
mogloby pewnie brzmiec: "Czlowieku - nie musisz.. itd."

Podsumowujac: z jednej strony zgadzacie się na to żeby w prawie były rzeczy interpretowalne, kontekstowo zmienne, nieostre i niedookreślone
A z drugiej jak już prokurator dokonał interpretacji (bo mógł) to macie z tym wielki problem i oburzacie się tylko dlatego, że interpretacja nie jest zgodna z waszą

dlatego zawod sedziego (pewnie i prokuratora) jest zawodem szczegolnego zaufania (nie w Polsce oczywiscie) bo musi on analizowac ale tez interpretowac wage zdarzen zamiarow oraz wymierzyc sprawiedliwosc..
i tu mam nadzieje, ze nie rozpoczniemy nowej epopeji wyjasniania co to jest sprawiedliwosc bo wydaje mi sie, ze ten termin jest duzo bardziej skomplikowany niz "naruszenie uczuc religijnych"..

nigdy nikomu na swiecie nie udalo sie stworzyc prawa nieinterpretowalnego.. nie da sie przewidziec wszystkich okolicznosci i zmian jakie niesie czas zakladajac, wysoki poziom profesjonalnosci piszacych prawo a z tym takze bywa roznie
dlatego istnieje cos takiego jak wykladnia prawa

No to tak jak napisałem: dokonała się interpretacja w ramach danych prokuratorowi możliwości, w czym wiec problem? siłą rzeczy przecież wszyscy nie moga być zadowoleni w takich sprawach

jeszcze jedno: przeciez cały czas oburzasz się i chyba nawet kilka razy cytowałes "prawo tak jak my je rozumiemy" a teraz próbujesz takie coś uzasadniać i bronisz takiego podejścia, nie widzisz tego?

odmawiam wypowiedzi w tym temacie, bo to zwykle pospolite omijanie prawa a nie interpretacja na dodatek zapowiedziana "osobom prawniczym" na spotkaniu z nimi, ingerujace w ten sposob w ich kompetencje a wedlug innych naruszajace zasade Monteskiusza


natomiast co do interpretacji dokonanej przez prokuratora to mam absolutnie pelne prawo jeszcze (poki zawetowana zostala slawna ustawa) wyrazac swoje opinie i pewne rozstrzygniecia nazywac niesprawiedliwymi, takich spraw zinterpretowanych przez prokuratorow na niekorzysc pokrzywdzonych jest sporo, pisalem o tym i nawet kiedys zachecalem dobrego kolege aby napisal "pitawal przestepstw usprawiedliwionych" ale niestety (albo i stety) on takze odsunal sie juz od "pracy dla spoleczenstwa". Poznal z autopsji system oprawczy zwany wymiarem sprawiedliwosci na szczescie wowczas jeszcze jako takie znaczenie mialo SDP co go uratowalo.

A to ze wschodu przyjechali tam kubańczycy, hiszpanie czy eskimosi? Taki przybysz np. z Lwowskiego, Polesia czy Wileńszczyny nie był Polakiem?

Czyli co: interpretacja nie po twojej myśli = źle, taka która Ci pasuje = dobrze

A ja wtedy gdy pisze od wczoraj, że problem jest w złej jakości prawie, należy unikać i z prawa eliminować szerokie pojęcia i interpretacje, bo to rodzi problemy to głupoty wypisuje?