Jeśli Moderator uzna, że mój post jest reklamą, tudzież w inny sposób nie zgadza się z "linią" Naszego Forum to proszę o usunięcie, tudzież przeniesienie ( sam nie wiem, gdzie go umieścić).

W żadnym razie. Wręcz przeciwnie: sam jestem ciekaw innych opinii, bo może wreszcie będę mógł pójść na polski, wojenny film bez lęku. I wyjść z kina bez poczucia, że zostałem zrobiony w konia.Renald

Muszę się tym podzielić: byliśmy dziś z żoną na filmie "Miasto 44". Bałem się, że to będzie kolejny mdły, pretensjonalny knot z łzawymi scenami (jak "1920 Bitwa Warszawska"), grany przez 'znanych&lubianych' (głównie z reklam) drewnianych aktorów a tymczasem ja do teraz nie mogę się otrząsnąć.
Nie dla tego, że jestem zniesmaczony i rozczarowany.
Ja, to co zobaczyłem znienawidziłem i pokochałem.
Wiem, że nie ma rzeczy (a tym bardziej filmów) doskonałych - zawsze coś można zagrać lepiej, zrobić inne ujęcie, wyciąć lub dodać. Sam mam kilka uwag (zostawiam je dla siebie) i wiem, że nie każdemu ten film się spodoba. Ale na pewno nikogo nie zostawi obojętnym.
Temat przecież nie łatwy - ilu nas jest w tym dziwnym kraju, tyle opinii na temat powstania; a jednak (moim zdaniem) Panu Komasie udało się pokazać to wydarzenie bez ferowania wyroków, ukazywania nam maluczkim jedynej, słusznej wersji i "bogo-ojczyźnianego" zadęcia.
Dla mnie ten film to emocjonalna bomba .
Wielki ukłon dla aktorów i ich umiejętności. Okazuje się, że jednak film nie musi być przegadany, żeby widz wiedział o co w nim chodzi.
Uf.

Tez wczoraj bylem... Film rewelacja, a porownianiu z kiczowata bitwa warszawska, niebo a ziemia.

Ja mam tylko trochę zastrzeżeń co do muzyki ale film mocno daje "między oczy"... Rzadko się zdarza aby po zakończeniu projekcji większość widzów wciąż siedziała na miejscach.

Byłem z żoną w piątek na filmie. Wszystko w nim zagrało na maksymalnym poziomie - aktorzy, muzyka, scenografia i efekty specjalne. Film mocno daje do myślenia i ostro wchodzi w psychikę. Pierwszy raz spotkałem się z taką sytuacją w kinie, że na sali panowała absolutna cisza - od samego początku aż do wyjścia z kina... Wiele dziewczyn/kobiet miało łzy w oczach. Film po prostu rewelacyjny!

I tego sie obawiam -nie rozklejam sie na filmach itp.ale Tego filmu sie boje :)

...... nie Ty jeden ...

Ja na swoje wyjście wciąż czekam, chcę poczekać aż gimnazjaliści się wyszaleją.
Nie chcę znów takiej akcji jak na "Kamienie na Szaniec"
:666

Także film widziałem wraz z żoną (mało znającą temat powstania). I powiem króciutko (zapewne narażając się przedmówcom) że film bez żadnej głębszej myśli - nie padło nawet słowo po co to powstanie. Jedynie dwie sceny które mają odniesienie do tamtej rzeczywistości oddano dość wiernie. Moim zdaniem najwierniej wyjście oddziałów ze starówki kanałami na śródmieściu.
Żonie zaś film się bardzo podobał i sądzę że ludziom mającym bardzo niewielkie pojęcie o realiach ten film się spodoba.
Dziś widziałem przygotowywaną recenzję w czasopiśmie Mówią Wieki, która w tytule miała "TELEDYSK"
Tak to teledysk świetnie zrealizowany gdzie krew jest czerwona a mury szare - teledysk bez żadnego głębszego zacięcia.
Ktoś powie że to nie miało mieć odniesień do historii - to ja się pytam po co wobec tego robić film o największym zrywie armii podziemnej przeciw Niemcom.
I na koniec do specow od tematu czy gdziekolwiek jest opisany lub wspomniany fakt o mordzie polskiego lekarza dokonanym na niemieckim jeńcu?
Bo w filmie (chyba tylko by oczernić Polaków) taka scena istnieje a także dużo innych negujących to powstanie

Widzisz Jacul, fakt że film podobał się Twojej żonie, dowodzi iż słuszność jest po stronie pana Komasy.
Panom z "Mówią Wieki" się nie podobało? I bardzo dobrze. Nie do nich obraz ten był skierowany. Wreszcie powstał film wojenny, który wyprowadził polską kinematografię z kanału mistrzów Wajdy, Hoffmana...
Teledysk? Bo świetnie skręcony, bo bardzo sprawnie zmontowany, bo dynamiczny, bo plan doświetlony...?
Na całe szczęście Komasie nie chodziło o kolejny (i z zasady nieudany) wykład na temat Powstania. On po prostu pokazał Powstanie. Przeprowadził widza przez kręgi piekielne (Wola, Starówka, Śródmieście, Czerniaków) tej nieprawdopodobnej hekatomby aż na samo dno otchłani (szpital) i zrobił to zachowując bezstronność. Pokazał ludziom, którzy o Powstaniu mają mgliste pojęcie, jaki ciężar miało te kilka zdań w książce do historii. O czym to naprawdę było.
Mój szesnastoletni bratanek wyszedł z kina wstrząśnięty. Podobnie jak moja żona.
Mógłbym przyczepić się do całej masy rzeczy, ale nie powiem nic. Bo nie mam racji.

PS. Miasto 44 trzeba koniecznie zobaczyć w kinie. Czekanie na Chomika lub emisję w TVP nie ma najmniejszego sensu. To nie będzie ten sam film.

Po wczorajszym wieczornym seansie do tej pory pojawiaja sie obrazy z filmu, zdecydowanie nie da sie przejśc koło niego obojętnie....Na seansie były trzy pokolenia,a przy wychodzeniu była cisza i zamyślenie czyli to potwierdza, że film trafił do wszystkich....... a chyba o to chodziło....., żeby tylko jak najwiecej rodaków go obejrzało, zwłaszcza młodziaków......

Moja córka chodzi do gimnazjum i była na "Kamieniach..." oraz poźniej na "miasto 44" , Powiedziała że nigdy więcej nie chce oglądać tego filmu/ Jej zdaniem kamienie to był pikuś w porównaniu z miastem.
Słyszałem że kilka dziewczyn przeżyło to bardzo emocjonalnie, były płacze,szlochy oraz spazmy, któraś dziewczynka nie dała rady i musiała wyjść z kina
Dobrze że powstają takie produkcje które pokazują prawdziwe oblicza wojny oraz nie pozwalają aby zapomnieć...
Nie mniej przestrzegam rodziców których pociechy nie były na tym filmie a chcą iść do kina to obejrzeć, aby wcześniej porozmawiali z nimi na ten temat, aby je uprzedzili przed tym co zobaczą i aby mogły to "łagodniej przyjąć"

Panowie z Mówią Wieki filmu nie widzieli - po prostu w dobie sieci otrzymali mailem szybkiego newsa od kogoś kto był i dawaj do gazety. To nie musi być dla nich film tym bardziej że dobrze znam towarzystwo i wcale się nie zdziwię jak wyjdzie w rozmowie z nimi negacja totalna Powstania. Ale nie chcę tu o tym bo nie wypada.
Dzieł Wajdy nie cenię ale Komasa mym skromnym zdaniem wpędził publiczność w jeszcze większy kanał.
Ja też chwalę realizację że doświetlony że montaż szybki itp.
Ale fani filmu piszą tu iż młodzież płacze lub wręcz dostaje spazmów - a ja bym im zadał pytanie - dlaczego płaczecie cóż to spowodowało bo na ekranie nie dzieje się nic godnego łez.
A może ja już jestem tak znieczulony iż to mnie mało co rusza - może.
I dalej co do Komasy to wybacz ale film totalnie potępia Powstańców więc absolutnie żadnej bezstronności nie zachował. Zresztą ciężko jest mi się tu mądrzyć to musiałby ocenić ktoś kto przez te jak określiłeś kręgi piekielne przeszedł. Gdzie mi do niego?
Co do oglądania filmów w kinie - pełna zgoda. Pozdrawiam

a co Wy się "Kanału" czepiacie? - to naprawdę znakomity film...

Bo to nie jest film dokumentalny!
Obejrzałem go 2 dni temu i jeszcze teraz mam przed oczami obrazy z tego filmu. Jeszcze teraz analizuję wątki.
Na pełnej sali kinowej były 3 pokolenia ludzi. Pod koniec filmu słyszałem płacz na sali.
Owszem można doczepić się do pewnych rzeczy. Ale obraz ten przemawia do mojej duszy. Wchodzi aż do szpiku kości.
Są sceny w tym filmie "metaforyczne" - pierwszy pocałunek bohaterów i okrażające ich pociski. Ale o to chodzi, pierwszy pocałunek z dziewczyną którą się pokochało mając lat tyle co bohaterzy filmu tak mniej więcej wygląda. Nie istnieje świat, nic się nie liczy, świat wiruje - nawet podczas walki. W filmie pokazani są ludzie, którzy walczyli ale też w których buzowały hormony i mieli w głowie amory. Nie takie robociki, tylko śmiertelnicy. Że ktoś dobił szkopa, możliwe że przez te 63 dni i tak się stało. Gdyby na moich oczach zastrzelono moją rodzinę, zniszczono mój dom, gwałcono i znęcano się - nie miałbym skrupułów.
Świetnie pokazana jest scena przejścia przez kanały - oddana jest klaustrofobia - znowu obraz trochę nie realny, ale za to świetnie oddający odczucia bohaterki.
Że muzyka czasami z innej konwencji (Niemen, jakieś techno czy trans) to tylko przybliżyło mi bohaterów. Stali mi się bardziej współcześni. Po objrzeniu filmu Powstańcy stali mi się bliżsi, nie są tylko postaciami z historii - ot takie dzieciaki jakie widać teraz pod szkołą lub uczelnią.
Wizualnie film jest świetnie zrobiony, pierwszy polski z tak dobrymi efektami. Pokazane jest jak w miarę upływu czasu zmienia się umundurowanie powstańców.
Jak dla mnie ten film jest bardzo dobry, "Kanał" Wajdy też był świetny.

Właśnie wróciliśmy z kina wraz z narzeczoną - tak, jak piszą przedmówcy - film jest mocny i daje do myślenia, ludzie pozostali w fotelach dobrą chwilę, a w autobusie, gdzie wraz z nami wracało z kina kilkanaście osób, panowała cisza i atmosfera zadumy. Kawał dobrego wojennego kina, polecam!