http://polskalokalna.pl/start/mazowieck ... im,1313745

NIEZWYKŁE ZNALEZISKO NA ZAMKU KRÓLEWSKIM

Pokrywę dziecięcego sarkofagu z 2 połowy II w. n.e. odnaleziono podczas prac porządkowych prowadzonych na terenie ogrodu Zamku Królewskiego. Tymczasem zdekompletowany sarkofag od ponad 60 lat znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego i jest teraz prezentowany w Galerii Sztuki Starożytnej.
Jak zaznacza Izabela Witkowska-Martynicz z Zamku Królewskiego, bezpośrednio po ustaleniu pochodzenia pokrywy Zamek skontaktował się z Muzeum Narodowym z propozycją jak najszybszego przekazania zabytku. Połączenie elementów sarkofagu przywróci jego pierwotną świetność.

Na ślad znaleziska trafiła Maria Szczypek, konserwator zamkowy, która podjęła się też wstępnego oczyszczenia pokrywy. Okazało się, że jest ona stosunkowo dobrze zachowana. Jest wykonana z białego marmuru, a jej forma i dekoracje nawiązują do antyku.

Dr Hubert Kowalski i Monika Muszyńska - pracownicy naukowi Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego ustalili, że pokrywa jest częścią sarkofagu dziecięcego, znanego jako sarkofag ze sceną cyrkową, wykonanego w Rzymie w latach 160-170 n.e. Sarkofag w końcu XVIII w. został zakupiony do kolekcji Heleny Radziwiłłowej. Przechowywano go w parku Arkadia koło Łowicza.

Z końcem XIX wieku sarkofag przeniesiono do pałacu Radziwiłłów w Nieborowie, a po II wojnie światowej - ale już bez pokrywy - trafił do Muzeum Narodowego w Warszawie.

Witkowska-Martynicz zaznacza, że sarkofag łącznie z pokrywą widziano po raz ostatni przed 1939 r. Nie wiadomo w jakich okolicznościach jedynie pokrywa trafiła na teren należący dzisiaj do Zamku.

Dekorację ściany przedniej sarkofagu stanowi relief przedstawiający wyścigi czterech zaprzęgów konnych, powożonych przez erosy, z których jeden ulega wypadkowi. W tle widać dekorację, tzw. spiny z rzymskiego Circus Maximus, z dwoma metami, posągiem Wiktorii, obeliskiem, rusztowaniami z siedmioma delfinami i siedmioma jajami wskazującymi liczbę wykonanych okrążeń. Na krótszych bokach sarkofagu ukazano jeźdźców, z których jeden unosi rękę w geście zwycięstwa, oraz putto z pochodnią. Odnalezioną pokrywę dekoruje relief z puttami zaprzęgającymi konie do rydwanów; główki dziecięce (maski) - w narożnikach i leżące pochodnie.


P.S.
Artykuł ciekawy, ale najbardziej spodobał mi się jeden z dość humorystycznych komentarzy pod artykułem:

Autor: ~ja a kto (2009-05-27 23:09)
Niezły burdel
macie w tym swoim archeo, siostry.

P.S.2
Nie zamierzam urazić podaniem tego komentarza nikogo ze środowiska archeo, po prostu uważam, że "ja a kto" ma ciekawe poczucie humoru (to nie byłem ja :P)

ciekawe ile mniejszych drobiazgów leży na tym terenie...

Podzielam Twoje zdanie Mirku

W 1970 roku znalazłem nad Wisłą rzeźbę w kamieniu - głowę świętego Franciszka.
Zaniosłem to do Pogotowia Archeologicznego, którego szefem onegdaj był doktor Głosik.
Pogratulował mi cennego znaleziska i przyrzekł, że dostanę dyplom z podziękowaniem.
Powiedział jednocześnie, że ważne jest aby zlokalizować dokładnie miejsce gdzie znalazłem tę rzeźbę bo podejrzewa, że może to być miejsce zatopienia jednej z barek wywożących złupione skarby przez Szwedów w czasie potopu.

Byłem wtedy - jako dzieciak - wielkim fanem archeologii i marzyłem o studiach na tym kierunku.

Niestety - do dziś nie otrzymałem od doktora Głosika dyplomu a po pierwszych 4 latach oczekiwań zraziłem się do Archeologii i wybrałem totalnie inny kierunek studiów....

Nie warto byle komu przekazywać znalezisk.
Następnym razem jak coś znajdę to na pewno skontaktuję się z Tobą

czuję sarkazm w Twoim głosie, ale spoko. Przyjmuję Twoja deklarację za dobra monetę. Jak tam zbiórka pieniędzy na radę starszych?