Bohater drugiego planu

Można go zobaczyć wpisując w wyszukiwarkę frazę "ruski pijak", albo "bohater drugiego planu". Film, przy którym śmiały się miliony osób i który zyskał gigantyczną popularność, jeszcze w erze "przed You Tubem", okazuje się mieć drugie dno. Mniej zabawne.

Jest listopad 2003 roku. Pracownicy punktu przetwórstwa buraków w Kursku mają dość pracy bez płacy. Zrezygnowany robotnik w zimowej czapce, Jurij Gromow, mówi, że ostatni raz wypłatę dostali w marcu. Pracodawca nie płaci i cały czas oszukuje. Dlatego cała przetwórnia buraków ogłasza strajk. Czy strajk pomoże, Jurij nie wie.

Reportaż zdecydowała się pokazać rosyjska telewizja. Jednak uwagę widzów w mniejszym stopniu przykuła dramatyczna sytuacja materialna mieszkańców Kurska. Większe zainteresowanie wzbudził chwiejący się człowiek z umorusaną twarzą "Bohater Drugiego Planu" Jurij Tatarenkow. Nazwany w Rosji "Czumazik" (z ros. niechluj, brudas lub menel), z wykrzywioną twarzą spogląda w oko kamery, sprawiając wrażenie mocno zmęczonego życiem i alkoholem, po kilkunastu sekundach, szarpany przez kolegów z pracy znika z kadru.

Zawrotna kariera robola

Bohater Drugiego Planu zaczyna robić zawrotną karierę. Staje się bohaterem niezliczonych fotomontaży, na których znajduje się w towarzystwie najpotężniejszych tego świata – ściska dłoń Władimira Putina na Kremlu, wspiera kampanię wyborczą prezydenta Stanów Zjednoczonych George'a Busha, prowadzi naród na barykady, występuje w "Milionerach". Wykrzywiona twarz zaczyna zapełniać fora internetowe, stając się jednym z bardziej popularnych awatarów. Kopie filmu pod różnymi nazwami lądują na serwisach wideo na całym świecie. W większości przypadków tytuł filmu stanowi wariację słów "Rusek" i "pijak".

Internetowe fora zapełniły komentarze – "głupi, pijany rusek", "jaki ubabrany robol", "zapruty ruski menel". Mniej agresywne wpisy dotyczyły ciężkiej doli pracowników ukraińskich kopalń i ich odporności na alkohol, ponieważ pierwszy opis filmu, jaki trafił do polskiej sieci, sugerował, że materiał dotyczy charkowskich górników.

Cztery lata później sieć obiegła - fałszywa, jak się później okazało - informacja o śmierci "Czumazika" . Wtedy to jednak telewizja "Takt" zdecydowała się odszukać "Bohatera Drugiego Planu". Telewizja nakręciła o nim nowy materiał. Okazało się, że anonimowy zataczający się pijak, to w istocie osoba cierpiąca na mózgowe porażenie dziecięce, nazywane również chorobą Little’a. - To niesprawiedliwe, bardzo niesprawiedliwe – mówi matka o tym, jak potraktowano jej syna w internecie.

Drugie życie Tatarenkowa

Opisano też mniej zabawne aspekty życia "Bohatera Drugiego Planu". Wyszydzany przez internautów całego świata Tatarenkow został sparaliżowany przy porodzie. Do siódmego roku życia nie mógł utrzymać głowy w pozycji pionowej; gdy miał 10 lat, zaczął chodzić, wcześniej wożono go na wózku inwalidzkim. Przez siedemnaście lat pił tylko mleko i jadł papki, bo nie miał zębów.

Tatarenkow lubi oglądać telewizyjne wiadomości, grać w szachy i układać domino. Doskonale zdaje sobie sprawę z tego, jaką "popularnością" cieszy się na świecie, lecz nie obraża się na internautów.

Po emisji filmu przez rosyjską telewizję rozpoczęło się jego drugie życie. Jeden z najpopularniejszych bulwarowych tytułów - dziennik "Komsomolska Prawda" - zorganizował zbiórkę pieniędzy, by pomóc choremu. Akcja cieszyła się wielką popularnością. Tatarenkow, którym opiekuje się matka, od wielu lat dostaje co miesiąc ok. 3000 rubli renty (ok. 300 zł miesięcznie). Internauci, czując wyrzuty sumienia, w ciągu kilku tygodni zebrali sumę, która równa się równowartości renty przez 5 lat. Dziennikarze rosyjskiej gazety po rozmowie z matką kupili "Bohaterowi Drugiego Planu" nową odzież i odtwarzacz DVD. Reszta pieniędzy została wpłacona na konto bankowe, z których matka Tatarenkowa może korzystać wedle potrzeb.

W wiosce znają go wszyscy, bo można się mu zwierzyć nawet z największych tajemnic, bez strachu, że komuś ją wyjawi. – Jura wszystko rozumie, wysłucha – mówią znajomi z wioski. Nikt jak dotąd nie słyszał, żeby niemy Tatarenkow zdradził sekret bądź uskarżał się na swoje położenie.

a co za różnica komicznie to wyszło, nieważne czy z porażeniem czy bez. Po prostu śmiesznie to wyszło i tyle..