No, i mamy 1 sierpnia.

Jak byłem dzieckiem i starszym dzieckiem ;) , to każdego roku 1 sierpnia koło 17-tej chodziłem gdzieś w pola i paliłem świeczki za tych co w Powstaniu Warszawskim...

Teraz nie zawsze mam na to czas, ale jak przychodzi kolejna rocznica, to wciąż pamiętam o tych dziewczynach i chłopakach z Woli, Starówki, czy Śródmieścia... I jakoś tak dziwnie się robi w okolicach serca :( - wiecie o czym piszę.

:fon A ten post niech będzie pretekstemtem dla innych czytających do chwili refleksji o tamtych dniach. OK ?

A może poprozmawiamy o Powstaniu, jego przyczynach, klęsce i konsekwencjach ? :comp

Hm przedewszystkim tragedja narodu ..................................... :cry: aż mnie ciarki przeszły czytając twojego posta.

Tragedią narodu Powstanie stało się wtedy, kiedy okazało sie, że "Dziadek(Mróz) Stalin" nie ma njmniejszej ochoty na pomoc powstańcom, a przecież wszystko mogło się udać.............

A po co Jozef Stalin mialby pomagac powstancom.
Glupia sprawa ale AK mialo za duzo wrogow. To tak jakby karzel wtracal sie do walki dwoch silaczy.
Zreszta Anglia sprzedala nas wczesniej, wiec mogli odwiezc naszych generalow od powstania.
Wystarczy popatrzec na Prage, co prawda mieszkancy Pragi(Czechy, nie dzielnica Wawy)zachowali sie jak dziwki, ale to ich stolica jest teraz najwieksza po Budapeszcie atrakcja turystyczna w tej czesci Europy. A juz "na pewno" pisze się oddzielnie - błąd ortograficzny!!! najwiekszym skupiskiem kulturalnym.

>>A po co Jozef Stalin mialby pomagac powstancom<<

Chociażby z racji zobowiązań sojuszniczych :D

Czechom trzeba przyznać że zawsze lepiej wychodzili z tarapatów niż Polacy. Patrz 1918, 1945 czy 1989 r. :idea
A tak przy okazji: może macie jakieś informacje pasujące do mojego starego tematu ? :
http://poszukiwanieskarbow.com/Forum/vi ... 5698f86910

Ja myślę o nich często..... i nieprzyjemnie mi się robi wspominając w jakich czasach żyli i umierali. To wielcy bohaterowie. Ludzie w moim wieku, Ci z Powstania, Wieży Spadochronowej w Katowicach i wielu innych miejsc. Często próbuje postawić siebie w takiej sytuacji i myśle jak bym się zachował, o czym bym myślał. Często po takich rozmyśleniach smutnieje jeszcze bardziej patrząc na dzisiejszą młodzież, która praktycznie nie jest chowana w duchu patriotycznym. Młodzież II RP była zolna przestawiać góry, walczyli na wszystkich frontach II WŚ....A dziś, czy w cieniu komórek,dresików z trzema paskami i Pokemonów jesteśmy jeszcze w stanie coś zrobić?.......

Cześć ich pamięci! Oby żyła w naszych sercach!!!!

Powstanie Warszawskie. Ten akt historyczny jest - przynajmniej dla mnie- czynem bohaterskim, powinnismy sie wzorowac na tych zolnierzach i harcerzach. Co do ówczesnej sytuacji politycznej to zostaliżmy zdradzeni i pozostawieni swojemu losowi...jak zawsze... W historii narodu polskiego potwierdza sie powiedzienie "umiesz liczyc, licz na siebie". Jestesmy tego zywym dowodem. Szkoda tylko, że niektorzy nie pamietaja o Powstaniu Warszawskim, Katyniu czy bitwie pod Monte Cassino, nie wspominajac juz o wczesniejszych wydarzeniach, takich jak wybuchajace powstania podczas zaborow. Pochylmy czola poległym za honor i naszą ojczyznę - Polskę :ang

Za tych, co w Powstaniu...

Była to bohaterska walka.
Niepotrzebne są teraz dywagacje w prasie na temat czy powstanie było potrzebne czy nie.
Jedno jest pewne. Z takiego przebiegu sytuacji cieszył się Stalin. Zginął przecież kwiat młodzieży polskiej, który po wojnie mógł dopominać się o niepodległą Polskę. Szkoda tylko, że my Polacy potrafimy walczyć o nasz kraj w sytuacjach trudnych a po odzyskaniu niepodległości gryziemy sie między sobą nie robiąc nic dla kraju.
Wstawiam trzy fotki z wystawy poświęconej Powstaniu Warszawskiemu, którą otwarto wczoraj w Stoczni Gdańskiej.
Fotki nie są najlepszej jakści ale podpisy na nich mówią wiele...

fotka druga

fotka trzecia

To ja też zapalę swoją świeczkę... a będzie nią piosenka. Ostatnia napisana przed rozpoczęciem Powstania...

"Warszawskie Dzieci"

Nie złamie wolnych żadna klęska,
Nie strwoży śmiałych żaden trud -
Pójdziemy razem do zwycięstwa,
Gdy ramię w ramię stanie lud.

Warszawskie dzieci, pójdziemy w bój,
Za każdy kamień Twój, Stolico damy krew!
Warszawskie dzieci, pójdziemy w bój,
Gdy padnie rozkaz Twój, poniesiem wrogom gniew!

Powiśle , Wola i Mokotów,
Ulica każda, każdy dom -
Gdy padnie pierwszy strzał, bądź gotów,
Jak w ręku Boga złoty grom.

ref.

Od piły, dłuta, młota, kielni -
Stolico, synów swoich sław,
Że stoją wraz przy Tobie wierni,
Na straży Twych żelaznych praw.

ref

Poległym chwała, wolność żywym,
Niech płynie niebo dumny śpiew,
Wierzymy, że na Sprawiedliwy,
Odpłaci za przelaną krew.

Warszawskie dzieci, pójdziemy w bój...

A teraz piosenka napisana juz w czasie Powstania przez "Ziutka"-Józefa Szczepańskiego, żołnierza batalionu "Parasol" w czasie walk na Woli a dokładniej obrony pałacyku Michla. Myślę, że słowa piosenki doskonale oddaja atmosferę panujacą wśród Powstańców...

Pałacyk Michla, Żytnia, Wola,
bronią się chłopcy od "Parasola",
choć na "tygrysy" mają visy -
to warszawiaki, fajne chłopaki - są!

Czuwaj wiaro i wytęzaj słuch,
pręż swój młody duch, pracując za dwóch!
Czuwaj wiaro i wytęzaj słuch,
Pręż swój młody duch, jak stal!

Każdy chłopaczek chce być ranny...
sanitariuszki - morowe panny,
i gdy cię kula trafi jaka,
poprosisz pannę - da ci buziaka - hej!

ref.

Z tyłu za linia dekowniki,
Intendentura, różne umrzyki,
Gotuja zupę, czarną kawę -
I tym sposobem walczą za sprawę - hej!

ref.

Za to dowództwo jest morowe,
Bo w pierwszej lini nadstawia głowę,
A najmorowszy z przełozonych,
To jest nasz "Miecio" w kółko golony - hej!

ref.

Wiara się bije, wiara śpiewa,
szkopy się złoszczą, krew ich zalewa,
różnych sposobów sie imaja,
co chwila "szafę" nam podsuwaja - hej!

ref.

Lecz na nic "szafa" i granaty,
za każdym razem dostają baty
i co dzień się przybliża chwila,
że zwyciężymy! i do cywila - hej!