Mija kolejna, 68 rocznica Rzezi Wołyńskiej. W lipcu 1943 roku Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów (OUN) i Ukraińska Armia Powstańcza (UPA) rozpoczęły masowe mordy Polaków na wschodnich Kresach II Rzeczpospolitej.

Ofiarami mordów, których kulminacja nastąpiła w lecie 1943 roku, byli Polacy, Ormianie, Czesi i przedstawiciele innych narodowości zamieszkujących Wołyń.

Zginęło w tym czasie od 50-60 tysięcy Polaków, jak szacują historycy. Dokładna liczba ofiar nie jest jednak do dzisiaj znana.Mordercy z UPA i OUN zasłynęli z niezwykłego okrucieństwa, a ich ofiarą padały całe miejscowości zamieszkane przez Polaków.

Plany OUN podczas II Wojny Światowej zakładały usunięcie Polaków z Wołynia. Postanowiono prowadzić politykę faktów dokonanych i siłą usunąć polską ludność ze spornych terenów.

15 lipca 2009 roku Polski Sejm podjął uchwałę w sprawie tragicznego losu Polaków na Kresach Wschodnich pisząc w niej:
"Tragedia Polaków na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej winna być przywrócona pamięci historycznej współczesnych pokoleń. Jest to zadanie dla wszystkich władz publicznych w imię lepszej przyszłości i porozumienia narodów w naszej części Europy, w tym szczególnie Polaków i Ukraińców."

Witam, pozdrawiam

Tylko z opowiadan mojej mamy (rocznik 1949), ktora sluchala opowiadan swej babki pochodzacej z kresow wschodnich moge przytoczyc przekaz ustny:
- ... przez wioske plynal strumyk i na jednym brzegu mieszkali Ukraincy a na drugim mieszkalismy my. Wszystko bylo dobrze i nawet malzenstwa mieszane nie byly niczym dziwnym az do pewnej chwili... . Zona zlecala swemu bratu zamordowanie jej meza bo byl Polakiem... . Wieczorem polozyl sie spac a rano juz nikt go nie zobaczyl. A gdy sytuacja zaostrzyla sie to niespelna godzine nam dano bysmy mogli zniknac... . Kto mial konie to gnal je tak, ze wozy podskakiwaly na drodze a konie toczyly piane z pyska... kule swistaly nad wozami. Gdy dojechalismy do wioski, do ktorej na targ chodzilismy to zolnierze Ukrainscy kazali nam gnac co tylko koniom sily zostalo przez plonaca wioske... tuz za wioska ziemia sie ruszala i slychac bylo jeki ludzi, ktorzy rani... pochowani zostali zywcem.

A gdy moj dziadek (ojczym mojej mamy) pod koniec lat 50` pojechal na Ukraine w okolice swej wsi rodzinnej - znalazl tylko pole orne zamiast wsi. Swoimi pytaniami o swa rodzinna wies wzbudzil takie "niezdrowe" zainteresowanie w sasiedniej wsi (zostal optycznie, po akcencie i wiedza o wsi, ktora przestala istniec rozpoznany), ze musial ponownie uciekac... .

Moi rodzice wybrali sie w ubieglym roku na Ukraine - zorganizowana, dosc luzna wycieczka... . Fajne fotki, mile wspomnienia... poza jednym. Tato mowil mi o staruszku, ktory siedzial na laweczce w jakiejs wiosce a kolo niego juz "kostucha" siedziala i gdy tylko starzec ten uslyszal, ze po Polsku mowia to cos o "rezaniu" polakow (czy jakos tak) zaczal mamrotac... moj tato tez z roku 1949... ale pokazal mu srodkowy paluch.

Pozdrawiam - Piotr

dodam tylko, na marginesie wypowiedzi Sapera, że w mediach internetowych "ni hu hu" na ten temat, ale pewnie cała "para" poszła w gwizdek Jedwabnego. Tam nasze elity nie zapominają o eleganckim zachowaniu wobec rodaków, tu pewnie takich nie znajdują, stąd ta głucha cisza.

podpisuje sie pod postem kolegi Porewita...

Witam. Panowie jeżeli nasze "elity" nie pamiętają , to powinniśmy uczcić pamięć sami . Tego nam nie zabronią. Ja wywiesiłem flagę.

No cóż, Rzeź Wołyńska nadal stanowi temat tabu i domyślamy się z jakich powodów.

takie jedwabne przemilczenie...

politycy mają swoje priorytety... każdy nowy wyklucza poprzedni... i tak na około...

Ale ilu ich jest... a ilu jest nas nie polityków, którzy też mają gdzieś przeszłość swojego narodu - abstrahując od tego czy jest ona piękna czy bolesna...

Myślę, że jak powiedział jeden z przedmówców sami we własnym sumieniu powinniśmy pamiętać o tej tragedii, a jeśli tak będziemy do tego podchodzić i stronić od ubierania tego w konflikty geopolityczne, skupimy się na tych ludziach - ofiarach - na pamięci o nich, dzięki czemu trwać będą w naszej pamięci w naszej narodowej świadomości.

Moja rodzina z jednej strony ma korzenie na Kresach Wschodnich II RP na szczęście tam nie było rzezi.... Teraz skupiamy się na tym co politycy powiedzą a czego nie - wiedząc że układ geopolityczny często wymusza milczenie lub wymowę tego o czym chcemy słyszeć a o czym się nie mówi...

Ale to mnie mało interesuje - zejdźmy na niższy poziom naszych obszarów społecznych... zajmijmy się edukacją społeczną wielu tysięcy ludzi... którzy od tak drwią z innych... wyśmiewając się z ludzi którzy mają korzenie na wschodnich rubieżach II RP - ja w tamtym roku doświadczyłem tego i dowiedziałem się że jestem Ukraińcem... choć moja Babcia urodziła się na terenie dzisiejszej Białorusi... cóż dodać... Jestem Polakiem.

O to jest obraz naszego polskiego myślenia, podejścia do tematów bolesnych z naszej narodowej przeszłości!

Dziękuję przedmówcy, który rozpoczął ten temat za pamięć o trudnych dziejach naszego narodu i Ludziach którzy zginęli w latach 1943-1944 na Wołyniu!

a w ramach pamięci i edukacji społecznej dorzucę naprawdę dobrą pozycję książkową o rzezi na Wołyniu

http://www.historia.org.pl/index.php/re ... enzja.html

Dziękuję i Pozdrawiam

Pamiętajmy o Swoich, bezbronnych biedakach zamordowanych w bestialski sposób. "Reprezentanci" Państwa Polskiego o nich nie pamiętają. Pamiętajmy o tych którzy koniunkturalnie zapominają dla swych chwilowych, partykularnych, miałkich interesików o tym że udają Polaków. Inaczej zamienimy się w nosicieli zniczy tam gdzie każą, tam gdzie nie ma obciachu i tam gdzie cool, a nagrodą za słuszną zadumę będzie rechot cwaniaków zza szpalty Gazety.. Big Mac z Jedwabnego nie smakuje mi.