Pod walijską drogą z X w. odkryto rzymską kopalnię ołowiu
portal onet.pl

Na ślady kopalni ołowiu z czasów rzymskich natrafili w trakcie ostatnich prac archeolodzy badający pozostałości średniowiecznej drogi biegnącej przez walijskie bagna - informuje serwis internetowy "BBC News". W zeszłym roku walijscy archeolodzy odnaleźli w pobliżu Llancynfelyn pozostałości drewnianej drogi z czasów średniowiecza. W bagiennym środowisku doskonale zachowały się belki tworzące jej nawierzchnię - zdaniem badaczy odnaleziono jeden z najcenniejszych zabytków tego typu na Wyspach Brytyjskich. Jakież było zaskoczenie archeologów, kiedy w trakcie ostatnich prac w pobliżu drogi odsłonięto jeszcze wcześniejsze znalezisko - prawdopodobnie kopalnię rud ołowiu z okresu rzymskiego.
"Nie co dzień można odnaleźć średniowieczną drogę w tak dobrym stanie, a nam udało się natrafić na 200-metrowy odcinek szlaku" - powiedział rok temu Gwilym Hughes, archeolog z organizacji Cambria Archaeology, kierujący pracami w Llancynfelyn. Ostanie odkrycie jeszcze bardziej zaskoczyło walijskich archeologów.
Archeolodzy, którzy po zeszłorocznym odsłonięciu traktu uznali, że prowadził on jedynie przez odnogę bagien Cors Fochno, teraz sądzą, że pełnił również ważną rolę w systemie transportu rudy. "To fascynujące, ponieważ mamy teraz możliwość dowiedzenia się, dlaczego Rzymianie przywiązywali taką wagę do tego stanowiska" - powiedział Gwilym Hughes komentując ostatnie znalezisko.
Dzięki datowaniu radiowęglowemu wiadomo, że drewniana droga przez bagna została zbudowana pomiędzy 900 a 1020 r. n.e. Jednak badacze są przekonani, że średniowieczny trakt biegł trasą ustaloną już w starożytności. Ruiny rzymskiej kopalni leżące na południe od drogi pochodzą prawdopodobnie sprzed ok. 1600 lat.
Rozpoczęcie dokładnych badań archeologicznych pozostałości rzymskiej kopalni zostało zapowiedziane na początek czerwca. Archeolodzy mają nadzieję na określenie rozmiarów odkrywkowego wydobycia galeny - siarczku ołowiu, z którego pozyskiwano czysty metal, oraz odkrycie ruin budowli towarzyszących kopalni.
W badaniach nowoodkrytego stanowiska wezmą udział, podobnie jak we wcześniejszych pracach przy odsłanianiu drogi, naukowcy i studenci z Uniwersytetu w Birmingham oraz Uniwersytetu Walijskiego w Lampeter.
W starożytnym Rzymie ołów metaliczny w stopie z cyną był używany głównie do wyrobu naczyń i rur wodociągowych. Miękki i łatwo kowalny metal zapewniał szczelne połączenie kolejnych odcinków rur. Ołowiane wodociągi były wykorzystywane do przesyłania wody pitnej z rejonów górskich do miast. Rzymianie nie znali toksycznych właściwości ołowiu - metalu działającego rakotwórczo oraz wywołującego między innymi zapalenie mózgu i anemię.

portal onet.pl