...bo tego dotyczył początkowo wątek, zresztą nie mój - kończę zaśmiecanie. na koniec, błędem jest utożsamienie stabilizacji z podbiciem czułości, a tym bardziej przeświadczenie, że "a-s" w obiektywie jest lepszy od korpusowego - kwestia półki cenowej. moglilibyśmy zacząć się przebijać modelami itd., a to, jak już wspomniałem, nie ten wątek.
pozdr. :)

Wiking, nie zrozumiałeś - ja tego nie utożsamiam, a tylko zwracam uwagę, że na rynku sporo jest badziewia, które w nazwie ma "anti-shake", a w praktyce jest to program podbijania czułości matrycy.
Co do tego, który system a-s jest lepszy jeszcze raz powtórzę - Twoje dywagacje pasują jak ulał do lustrzanek, w których np. Canon stosuje stabilizację w obiektywach (seria IS), a Sony (dawniej Minolta) w korpusie aparatu. W tym wątku rozmawiamy o kompaktach, w których z powodu niewymienności obiektywu system a-s montowany jest w korpusie aparatu.

To może spróbuję przybliżyć sprawę stabilizacji obrazu. Generalnie można ją podzielić na mechaniczną i elektroniczną. W przypadku stabilizacji mechanicznej drgania trzymanego w ręku aparatu są wychwytywane przez układ żyroskopowy i kompensowane mechanicznie. W większości tego typu rozwiązań elementem kompensującym jest jedna z soczewek obiektywu. Jest to najdroższa i najbardziej skuteczna metoda stabilizacji stosowana między innymi przez Nikona i Canona a w uproszczonej formie przez kilku innych producentów. Konica Minolta wymyśliła alternatywne rozwiązanie z ruchomą matrycą CCD (tańsze rozwiązanie ale stabilizacja tylko w dwóch osiach). Stabilizacja elektroniczna w swojej zaawansowanej formie polega na przesuwaniu współrzędnych środka obszaru odczytującego obraz i części odczytanych pikseli po wykryciu zakresu i kierunku ruchu. Matryca CCD albo musi mieć standardowo na brzegach obszar niewykorzystywany przy tworzeniu zdjęcia albo stabilizacja działa w trybach o niższej rozdzielczości gdzie wykorzystywana jest tylko część matrycy a reszta traktowana jest jako bufor do przesunięć. Najprostsza forma stabilizacji elektronicznej to po prostu program tematyczny zbliżony do programów typu "Sport" gdzie priorytetem jest krótki czas otwarcia migawki. A jeśli chodzi o temat przewodni tego wątku to w klasie najtańszych cyfrówek mogę spokojnie polecić aparacik Ricoh Caplio G3 albo G4. Na Allegro do kupienia poniżej 200zł. Do fotografii artystycznej się nie nadaje ale do dokumentacji znalezisk jak najbardziej. Ma matrycę 3 Mpix, przyzwoite makro, chodzi na dwóch paluszkach R6 i najtańszych kartach SD.

witam nie myślałem że ten temat tak się rozwinie ,ja już kupiłem jest to panasonic lumix DMC FX3 pozdrawiam

To trzeba było od razu napisać, że kupujesz taką "zabawkę" - nie rozpisywałbym się tak. :n

Moim zdaniem za te pieniądze można było wybrać lepszy sprzęt ale życzę żeby aparacik spełnił oczekiwania.

Kompakcik ma zalety jeśli chodzi o kopanie - małe gabaryty - zmiesci sie do kieszeni. Mam słabośc własnie do Panasonica DMC. Sam posiadam DMC FZ7 - hybryda mega zoom ale aparacik bardzo przyjemny- dużo funkcji, małe szumy. Rozmiary tez nie wielkie porównując np ze starszym fz20 lub 30. Na wykopki i focenie fantów i nie tylko, w sam raz. Cenowo też dość przyjemny. Laureat nagrody w 2006 r w kategorii mega zoom. Na forach foto ma przyjazne opinie. Wiadomo przeciwnicy też są tak ja to też bywa u nas w temacie wykrywek.

Ja posiadam Fujifilm E900 i zdjęcia tez wychodzą nienajgorzej.

[ img ]