W niedzielę 28.09 o godz. 11.40 telewizyjna dwójka wyemituje "Hubala", z Filipskim w roli głównej. Świetny film (wg mnie najlepszy z polskich o tematyce wojennej) o bardzo barwnej (a zarazem kontrowersyjnej) postaci mjr. Dobrzańskiego. Polecam :)

Bardzo ciekawy film polecam dzięki ze zapodałeś termin Emisji w TVP :)

:1

Ale niestety film obarczony jest piętnem czasów, w których powstał. Zwłaszcza początkowe sceny nie pokazują, w jakich okolicznościach doszło do rozwiązania 110 pułku ułanów. Realizatorzy filmu nie mogli też opowiedzieć o tym, jak pułk przemykał się w wąskiej strefie buforowej pomiędzy Niemcami a Sowietami. A ppłk. Dąmbrowski (sic!) czyli Łupaszka pokazany jest jako stara pierdoła, a nie jeden z najwybitniejszych zagończyków wojny polsko-bolszewickiej. W zupełnie innym świetle przedstawia rozwiązanie pułku prof. Tomasz Strzembosz w opracowaniu "Saga o Łupaszce".
Pozdrawiam

z ciekawości poszperałem i wklejam skrótowo
Tomasz Strzembosz

“SAGA O ‘ŁUPASZCE’ - ppłk. Jerzym Dąmbrowskim (1889-1941)”

Oficyna Wydawnicza RYTM, Warszawa 1996.

Chłopcy ! Ojczyzna ! Bolszewicy ! – “taka” ich mać... Trójkami , w prawo, stępa marsz !

Tymi słowami rtm. Jerzy Dąmbrowski herbu Junosza swój ochotniczy kawaleryjski oddział iście pospolitego ruszenia, złożonego z ziemian i drobnej szlachty – zagrzewał do boju przeciw bolszewikom próbującym panoszyć się w 1919 roku na Wileńszczyźnie.

Zagrzewał i dowodził skutecznie osiągając wkrótce sławę zagończyka godnego następcę kresowych rycerzy. “Łupaszko” “Żorż” wśród towarzyszy broni i Wilnian cieszył się sympatią i popularnością, zarówno dla dość szczególnej urody jak i błyskotliwej inteligencji oraz walorów towarzyskich zwyczajnych w tamtych czasach i środowisku.

Mimo wieku i nienajlepszego zdrowia w 1939 znów wsiada na koń, by na czele110 pułku ułanów stanąć przeciw bolszewickiemu najazdowi. Znów pod jego komendę ciągną kresowi ochotnicy- ci z lat 19-20 lub ich synowie. “Wszystko, co nie skundlone” - jak to celnie określił Melchior Wańkowicz. Zastępcą ppłk. Jerzego Dąmbrowskiego był słynny potem mjr “Hubal” – Henryk Dobrzański. Niepokorne, kawaleryjskie natury lgną do siebie.

Autor prostuje utrwalony przez Wańkowicza obraz dowódcy pułku i dramatyczne okoliczności jego rozwiązania. “Nec Hercules contra plures”. Ppłk Jerzy Dąmbrowski internowany na Litwie, aresztowany przez bolszewików ginie z rąk sowieckich w nie w pełni wyjaśnionych okolicznościach.

Podziw i szacunek dla “Łupaszki” dzieliłem z szacunkiem i podziwem dla autora, prof.Tomasza Strzembosza, który podąża tropami Pułkownika zatartymi przez czas i czasy. Wnikliwie i skrupulatnie badając wszelkie dostępne ślady, wypełnia jedną z licznych w naszej historii “białych”, a raczej krwawych plam.

Chwała i szacunek Autorowi za wydobycie z niepamięci tej właśnie Postaci.

Waldemar Malinowski
a poniżej z wikipedii
Podczas wojny obronnej 1939 r. ppłk w stanie spoczynku Jerzy Dąbrowski objął dowództwo 110 Rezerwowego Pułku Ułanów, który 14 września wszedł w skład Brygady Rezerwowej Kawalerii "Wołkowysk" płk. dypl. Edmunda Helduta-Tarnasiewicza. Jego zastępcą był mjr Henryk Dobrzański, późniejszy "Hubal". Pułk początkowo działał na przedpolu Wołkowyska, a następnie przez Piaski – Mosty – Ejsmonty udał się w kierunku Wilna. Po otrzymaniu fałszywej informacji o kapitulacji miasta, skierował się na Grodno. Szedł wówczas w straży przedniej Brygady i realizował zadanie tłumienia komunistycznej dywersji w okolicznych miasteczkach i wsiach. W rejonie Grodna ppłk J. Dąbrowski podjął decyzję (przez część badaczy uważaną za samowolną) odłączenia się od reszty Brygady. W nocy z 20 na 21 września Pułk przeprawił się na zachodni brzeg Niemna i skierował do Puszczy Augustowskiej, gdzie toczył walki z wojskami sowieckimi w rejonie Krasnego Boru i pod Dolistowem Starym nad Biebrzą, w czasie których poniósł znaczne straty. W tym czasie ppłk J. Dąbrowski postanowił iść na pomoc oblężonej Warszawie. Część oficerów zdecydowała udać się na Litwę lub powrócić do domów, na co dostali zgodę ppłk. J. Dąbrowskiego. Pułkowi w nocy z 24 na 25 września udało się oderwać od nieprzyjaciela. Skierował się na południe na Łomżę, gdzie odebrano wiadomość, że Warszawa kapituluje. O świcie 28 września w rejonie Janowa koło Kolna chory ppłk J. Dąbrowski rozwiązał resztki swojego Pułku (ok. 100 szabel), przy czym część oficerów i żołnierzy pod dow. mjra Dobrzańskiego kontynuowała marsz na Warszawę, zaś sam ppłk Dąbrowski z ok. 30 ułanami postanowił prowadzić dywersję na tyłach wroga w Puszczy Augustowskiej. Zaszył się na pewien czas na nadbiebrzańskich bagnach. W listopadzie chory ppłk Dąbrowski przedostał się na Litwę. Po zajęciu Litwy przez ZSRR został ujęty wiosną 1940 r. przez NKWD i osadzony w obozie w Starobielsku. Z powodu jego zasług w walkach z bolszewikami w latach 1919-1920, został skazany na karę śmierci i stracony w więzieniu w Mińsku w nocy z 16 na 17 grudnia 1940, po straszliwych torturach.
Jego postać rysuje się rzeczywiście troszkę inaczej niż w filmie, dodatkowo z opisu emanuje tragizm jego postaci, no i śmierci :(

... film zaklamuje historie. Jak bedziecie dokladnie ogladac to uslyszycie ze jeszcze przed smiercia Hubala gdzies tam wyladowali alianci (notabene - czekala ich dopiero kampania we Francyji). Jest tam wiecej takich kwiatkow. A jak poczytacie o odtworcy glownej roli to wlos sie jerzy na glowie ogladajac te profanacje

Jest to jedyna ekranizacja, dotycząca tej Wspaniałej Postaci. Ciekawe, czemu ostatnie kilkanaście lat
bardziej naznaczone jest sporami ideologicznymi niż produkcjami historycznymi. Może trzeba odrzucić
uprzedzenia i choć spróbować stworzyć jakiś dobry film.
Bez wątpienia całej prawdy za czasów komuny nikt nie mógł ukazać, ale kreacja R. Filipskiego zapada w pamięć,
cokolwiek by o nim nie mówić.

pozdrawiam

P.S. A plotkami o lądowaniu, (jak przypuszczam) ludzie dodawali sobie otuchy w tamtym strasznym czasie.

Fałszywie przedstawiono również w tym fimie postać "Kotwicza" - kpt. później ppłk. Macieja Kalenkiewicza, późniejszego dowódcy Nowogródzkiego Podokręgu Armii Krajowej, który zginął pod Surkontami w walce z sowietami w 1944 r. http://pl.wikipedia.org/wiki/Maciej_Kalenkiewicz
Polecam lekturę książki Jana Erdmanna "W drodze do Ostrej Bramy" - wspaniała książka, niestety trudno dostępna.
Pozdrawiam

Alianci owszem, wyladowali, a konkretnie brytyjski korpus expedycyjny we Francji, ten sam zreszta, ktory poszpiesznie zwinal sie z plaz Dunkierki, wiejac na Wyspy, czyli skad przypłynął i pozostawiajac Niemcom w charakterze łupu spore ilosci uzbrojenia.
A co do relacji aktor- postac przez niego odtwarzana, to jak widac dziala to w obie strony, aktor moze byc bardzo dobry a postac nieciekawa, tak samo aktor moze byc kanalia, a postac ktora otwarza jest obrazem cnót wszelakich, zreszta wezcie chocby inny przyklad -Michał Wołodyjowski zagrany rewelacyjnie przez Tadeusza Łomnickiego, dla mnie prywatnie, goscia wielce kontroweryjnego.

Zgadzam się, ten film wciąż jest atrakcyjny głównie dzięki wybitnemu aktorstwu Filipskiego, tak jak "Pan Wołodyjowski", "Stawka większa niż życie" czy "Czterej pancerni i pies", których mocną stroną wciąż jest wspaniałe aktorstwo wielu występujących w nich odtwórców ról. A to, jakimi byli ludźmi prywatnie teraz już praktycznie nie ma znaczenia.
Pozdrawiam

a ja znalazłem też coś na alledrogo

http://www.allegro.pl/item442834581_hubalczycy.html

sory do Moda za trawającą aukcje, jak narusza regulamin możesz usunąć.

pozdr.