Powstające w Gdańsku Muzeum II Wojny Światowej poszukuje eksponatów. Placówka ma zostać otwarta we wrześniu 2014 roku. Jej pracownicy już dziś czekają na listy, dokumenty i fotografie oraz różnego rodzaju przedmioty - zarówno związane z walkami Polaków na frontach II wojny, jak i z życiem codziennym w tamtym czasie.
Jak wyjaśnił PAP wicedyrektor Muzeum Janusz Marszalec, specyfiką gdańskiej placówki będzie próba pokazania historii II wojny światowej przez pryzmat życia konkretnych ludzi.

"Chcemy pokazać codzienność wojskowych i cywilów, życie przeciętnego Kowalskiego w tamtym czasie" - mówi Marszalec, dodając, że jeśli chodzi o eksponaty, pracownicy placówki liczą głównie na zbiory rodzinne.

M.in. za pośrednictwem swojej strony internetowej (www.muzeum1939.pl) muzeum apeluje o udostępnienie pamiątek przechowywanych przez Polaków, a związanych z czasem II wojny.

"Poszukujemy fotografii, listów, pamiętników, dokumentów osobistych, prasy oraz innego rodzaju przekazów słownych i ikonograficznych związanych z oporem wobec totalitaryzmów sowieckiego i niemieckiego, w tym osób przymuszanych do służby w okupacyjnych formacjach militarnych i paramilitarnych" - piszą m.in. muzealnicy.

Pracownikom placówki zależy także na "materialnych świadectwach II wojny światowej", w tym elementach ubioru, umundurowania, uzbrojenia i wyposażenia wojskowego. Przy tej okazji dodają, że nie chcą za wszelką cenę stać się posiadaczami rodzinnych skarbów. "Wystarczy, jeśli umożliwią nam Państwo ich skopiowanie" - wyjaśniają.

Jak poinformował PAP Marcin Westphal zajmujący się w muzeum zbiorami, placówka ma już w swoich zasobach około tysiąca różnego typu dokumentów, listów i fotografii oraz kilkaset przedmiotów.

"Mamy sporo listów pisanych przez więźniów obozów koncentracyjnych do rodzin. Są to listy z Mauthausen czy Auschwitz, noszące często ślady cenzury obozowej - powycinane słowa czy całe zdania. Mamy też grypsy pisane z więzień Gestapo" - powiedział Westphal.

Jak wyjaśnił, muzeum posiada już także spory zbiór tzw. sztuki okopowej, czyli przedmiotów wykonanych przez żołnierzy w czasie walk, ale też w czasie pobytu w obozach jenieckich. Wśród tych eksponatów są m.in. papierośnice wykonywane z blachy, popielniczki czy kieliszki z łusek po różnej wielkości pociskach czy szachy z ebonitu lub innego przetopionego tworzywa.

Jak zaznaczył Westphal, w dotarciu do wielu eksponatów pomagają placówce wolontariusze. "A zwłaszcza nauczyciel jednej z gdańskich szkół, Waldemar Stopczyński, który zaraża swoich uczniów pasją badania rodzinnych historii i grzebania na strychach" - powiedział Westphal.

Jak wyjaśniają pracownicy muzeum, to m.in. dzięki pomocy nauczyciela placówka pozyskała bogaty zbiór dokumentów i pamiątek związanych z płk Władysławem Kamińskim. "Był to żołnierz Legionów Piłsudskiego, później oficer okręgu wileńskiego ZWZ, który został aresztowany przez Sowietów i przez Syberię trafił do armii Andersa, a potem do sił zbrojnych na Zachodzie. Jego szlak bojowy skończył się pod Monte Cassino, gdzie zginął" - poinformował PAP Marszalec.

W zasobach muzeum znajduje się także bogaty zbiór unikatowych mikrofilmów. Uwieczniono na nich niemal 9,5 tys. dokumentów związanych z Polakami przebywającymi w Rumunii w latach 1939-45, w tym z przedstawicielami internowanych polskich władz.

Mikrofilmy zawierające niedostępne wcześniej dla polskich historyków materiały (m.in. prywatną korespondencję adresowaną do marszałka Rydza-Śmigłego czy zapiski komisarza policji rumuńskiej na temat działań podjętych w celu udaremnienia ucieczki Józefa Becka i związanych z nim polityków oraz wojskowych) trafiły do placówki przed kilkoma miesiącami. Podarowała je Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, która z kolei pozyskała mikrofilmy dzięki współpracy z Rumuńską Służbą Informacyjną.

Muzeum II Wojny Światowej będzie miało swoją siedzibę w Gdańsku, niedaleko historycznej Poczty Polskiej, w rejonie ul. Wałowej (na terenie obecnej zajezdni autobusowej). W najbliższych tygodniach rozpisany zostanie międzynarodowy konkurs architektoniczny na projekt budynku. Budowa placówki mogłaby ruszyć na przełomie 2011/2012 roku, a jej uroczyste otwarcie planuje się 1 września 2014 roku.

Poza rozlokowaną na ok. 4 tys. m kw. wystawą stałą, w muzeum znajdzie się także około tysiąca metrów powierzchni na wystawy czasowe. Oprócz funkcji wystawienniczych, muzeum ma też pełnić rolę ośrodka edukacji, kultury oraz nauki. Placówka będzie także prowadzić badania naukowe i działalność wydawniczą oraz pełnić funkcję centrum spotkań krajowych i międzynarodowych.

http://wiadomosci.onet.pl/2701,2112879, ... kalne.html



ciekawy jestem kto da eksponaty nie narażając się na aresztowanie i proces sądowy ;) Może to dobry moment żeby starać się zmienić prawo? :1 Ku chwale takich placówek :za

Sporo eksponatów zalega (lub nie :666) w policyjnych magazynach...

Powodzenia w zbiórce panom muzealnikom zycze .............bedzie im bardzo potrzebne :666

aferały pozazdrościły pisiakom sukcesu muzeum powstania warszawskiego . ani fantów ,ani koncepcji -został chyba sam piarowski pomysł . badając ludzkie losy na przestrzeni 2wś ,moze sie pokuszą o wyjasnienie jakim cudem dziadek donka uciekł z frontu wschodniego prosto do PSZ?

A ja powiem wam tak: z przyjemnoscia oddam do tego "muzeum" jakies gu... sory, exponat, w zamian za ladne podziekowanie na firmowym papierze. W raze "W" taki papier jest bardzo przydatny, wam tez radze cos im dac ale raka w reke, fanta za papier :)

Witam,

"U nas", był podobny odzew.
Nasze miejskie muzeum, dostało odgórnie polecenie zorganizowania wystawy z okazji 70-lecia wybuchu II wojny światowej.
W poszukiwaniu "fantów" (jako iż we własnych magazynach badzo niewiele mieli) ogłaszali się wszędzie; prasa, internet, inne ogłoszenia...
Postanowiliśmy wraz ze znajomym, odpowiedzieć, i wypożyczyć na okres 6 miesięcy nasze zbory.
Powód? Superstefan już o tym napisał - papier który w razie kolejnego "W" okaże, iż nasze "eksponaty" udzielają się też czasem publicznie, a nie tylko kryją po piwnicach.
I muszę powiedzieć iż była to ciężka przeprawa...
Dowóz fantów - na własny koszt (4 x 25km) bo (cyt.) "muzeum nie ma pieniążków na transport".
Spis ewidencyjny - praca domowa (20h przy kompie i drukarce + 5h na znakowaniu fantów) bo (cyt.) "my się na tym nie znamy".
Mieliśmy jeszcze przyjechać dzień przed uroczystym otwarciem, aby wszystkiego merytorycznie dopilnować, czyli;
ustawianie w gablotach, opisy eksponatów, ect.
Na miejscu okazało się (kolejne 25km w d...) iż nie jesteśmy już potrzebni.
Pani dyrektor "działu Historycznego", wraz z koleżankami, wszystkim już się zajęły...
Reasumując; fanty leżały nie tematycznie, pomieszane, niezgodne z "epoką" ani nawet armią... ponad to opisy eksponatów w 80% mijały się z prawdą...
widać pani "dyrektor" i jej koleżanki znają się lepiej na uzbrojeniu. Dla nas, ten widok to był koszmar, i wielkie rozczarowanie.
Gdy zaproponowaliśmy "szybką pomoc", czyli zmianę opisów, oraz przestawienie kilku rzeczy, od pani "dyrektor" usłyszeliśmy to;
"Nie otworzę wam gablot, bo jeszcze coś zginie" ...po prostu nas zatkało.
Koniec końców 98% fantów w tych gablotach była (jest) naszą własnością! Nie zaproszono nas również na imprezę dla organizatorów podczas otwarcia (kawa, ciastko ect.)
- wszystkie laury za "przygotowanie wystawy" przypadły pani "dyrektor działu historycznego", jej koleżankom, oraz kilku stażystom.
Korzyści dla nas? - 0.. ba, były nawet pewne straty w postaci zniszczenia eksponatów przez niedouczonych pracowników.
Dla nas to był wstyd i żal, nawet nie podpisaliśmy się w gablotach pod tą wystawą... .
Dopiero wizyta u pana dyrektora muzeum (który o dziwo okazał się bardzo konkretnym człowiekiem) podniosła nas na duchu, dając nadzieje na pewne inne korzyści...
pan dyrektor jest również archeologiem.

Reasumując; ze swojej strony odradzam wszelkie "pomaganie muzeom", myślę iż moje uprzedzenia po tym co tu napisałem nie są bezpodstawne.
Niemniej jednak zdaję sobie sprawę iż nie zawsze musi tak być.
Tak czy inaczej osobiście zalecam ostrożność.

Pozdrawiam.

My nie mamy jeszcze muzeum, więc sami organizujemy wystawy. Część rzeczy przekazujemy w depozyt do muzeum, które co roku organizuje wystawę eksponatów pozyskanych od poszukiwaczy. Z muzeami można współpracować wtedy, gdy ma się pewność, że ma się do czynienia z ludźmi kompetentnymi. W przeciwnym razie - można wiele stracić. Znam przykład, jak znajomy z Dolnego Śląska wypożyczył nabytą w Niemczech bardzo cenną pamiątkę po pruskim oficerze, która już do niego nie wróciła. Tak bardzo zaufał pracownikom muzeum, że nie zadbał o odpowiednie papiery. Trzeba więc ubezpieczać się z każdej strony a za każdy przekazany przedmiot brać pokwitowanie.

Myslę, że żle trafileś a po tym wszystkim niesmak pozostał i będzie Cię długo prześladował. Z muzeami współpracuję od lat i mam tylko dobre wspomnienia, a sama współpraca układa się znakomicie. Tkie stosunki pozwalają mi się czuć współgospodarzem wystaw i samego muzeum. Nie zawsze musi być to ciernista droga. Niestety trafiłeś na nie odpowiednich ludzi.

Nie tak dawno było na forum o rolniku, też miał dyplomy i przeszukanie. :(