Do wszystkiego warto. Wiecej wysilku - lepszy efekt! "Historia" lezy w ziemi, trzeba wydobyc artefakty z tym zwiazane, a pozniej - poszukac o nich jak najwiecej informacji!
Jeszcze jedno - odnosnie regionalnego, nakladajacego sie na siebie zwyczaju "siana" monet przed orka - przez nasze ziemie w samym XX wieku przetoczyly sie dwie wojny swiatowe, odzyskalismy niepodleglosc, pare razy zminiono granice i przesiedlano ludzi, a z nimi oprocz dobytku - poszly zwyczaje. Pzdr

Od maja chodzę z kanarkiem, przechodziłem: pola, łąki, lasy i drogi. Miesiąc temu zaczęły u mnie pojawiać się monetki (w 70% to PRL-ki). Mieszkam na wschodzie kraju, mam wrażenie że pola tutaj są czyste, dla przykładu dzisiaj przełaziłem pole i znalazłem tylko 20 gr, na drodze nieopodal 2zł obie z czasów PRL. Idąc drogo zauważyłem niewielki wzgórek - łąka, jeden krok i mam KREUZERA, inne starsze monety podobnie wyskakują na łąkach lub starych drogach.

Do nowicjuszy: musicie pamietac, ze aby cos znalezc to na danym terenie, gdzie szukacie musialo cos sie dziac. Mowiac prosciej -aby lezaly monety musieli tamtedy przechodzic czesto ludzie.
Nie znajdziecie monet na nowym szlaku, czy lace gdzie kiedys np rosl las. Tzn znajdziecie, ale bardzo malo ;).

Podstawa to MAPY! Wystarczy poszukac w internecie jakis stary szlak, stare pocztowki i zobaczyc, gdzie co kiedys stalo. W internecie znajduje sie mase wiadomosci. Ja prawie wszystkie swoje miejscowki znalazlem wlasnie dzieki swojej dociekliwosci w necie. Sprawdzcie, czy w Waszej okolicy nie dzialal folwark, jakis stary rynek, karczma, mlyn itd

Oj nie sa czyste, nie sa. Znam takie gdzie fajna monetka (tj strasza niz XX wiek) wyskakuje średnio co 45 minut. Oczywiście znam opowieści o 100 monet na jednym wypadzie ale ja tam sie ciesze gdy wracam do domu z 6-7 starymi monetkami. W końcu to tylko kanarek...

Na moim terenie przyjelo sie, ze jesli raz na godzine wyskoczy stara moneta, ktora nas zadowala - to dobre miejsce.

Chcę nawiązać do tematu zostawiania monet na polu jako rodzaju "darowizny" która miałaby przynieść dobre plony. Nie wiem czy taka praktyka była stosowana, ale w narożniku pola, przy skraju lasu znalazłem w jednym dołku kilkanaście monet PRL a kilka metrów dalej w następnym dołku kilkanaście monet III RP. Nie były to zguby, bo był ich za dużo w tym samym dołku. Nie było też resztek portfela, tylko same monety. Gdy je odkopałem to pierwsze co przyszło mi na myśl, że to jakiś zabobon czy "zaklęcia". A teraz wyczytałem w tym temacie na forum, że chłopi mogli mieć zwyczaj wyrzucania monet na pole, jako takiej ofiary. Może coś w tym jest. Są przecież przesądy praktykowane w dzisiejszych czasach i to przez światłych ludzi.

Swoja droga, to jak szukacie na starych traktach obecnie uczeszczanych (czyt. zasmieconych)? Dokladnie na drodze, czy pare metrow od srodka drogi?

Różnie zależnie od terenu, zaśmiecenia, czasu i historii samej drogi. Niekiedy np. wypatrze krzyż i kapliczke w odległości 200 metrów i wtedy sobie kombinuje ze pomiedzy tymi obiektami droga musi być stara, ale nie mam zadnego potwierdzenia w mapie itp. to wtedy szukam tylko na drodze, szybko i pobieżnie i dopiero ewentualne znaleziska zachecaja mnie do dokładniejszego przeszukania. Ale jezeli droga jest zaznaczona na mapie a trakt stary i niemal na pewno zmieniony - wtedy szukam o wiele szerzej.

Ja szukałem zwykle na "poboczach"

Mam takie monetkowe pola, przez które biegła kiedyś droga (na zdjęciu stoi na niej kursor). W odległości kilku, kilkunastu metrów wychodzi sporo monet. Współczesne drogi i ich okolice - pustka lub smieci

Co to za mapa(w sensie softu)?

thx :D

Dorzucę swoje 3 grosze :)
- co do zabierania dobytku na pola - gospodarz czy to w średniowieczu czy przed II W. Światową zawsze brał na pole sakiewkę, stopień jej wypełnienia był wprost proporcjonalny do majętności gospodarza. Nikt nier zostawał w domu w czasie prac polowych, nawet niemowlaki zabierano na pole i pracowała cała rodzina. Najmłodsze dzieci bawiły się w cieniu na skrajach pól i na miedzach. Także w domu nie miał kto pilnować "kasy". Nie zapominajmy o szlachcie. Oni odbywali częste inspekcje na swoich włościach. Jazda konna, potem powozy czy zwykłe spacery. Często mieli przy sobie jakieś pieniądze... Zalatwiano wiele spraw w terenie. Płacono za usługi. Za drerwno w lesie itp. Możliwości jest wiele.
- co do orki - pługi do lat 50-tych XX wieku były jednostronne - odkładały na prawo. Czyli nie można było orać raz przy razie. Chyba, że zrobimy puste przebiegi. Tak więc były dwie techniki orki. Zaczynamy od środka pola i oddalamy się kolejnymi pasami w stronę miedzy bądź zaczynamy od obydwu miedz i zbliżamy się do środka. W pierwszym przypadku bruzdy końcowe pozostają przy miedzach, w drugiej pozostaje jedna głeboka bruzda na środku. Techniki te stosowano naprzemiennie zaleznie od płodozmianu. Moim zdaniem orka miała znikomy wpływ na przesuwanie monet i układanie ich w pasy. Jedynym pewnikiem jest to, że gleba nie była mieszana głebiej jak na 30 cm. Głebszej orki nie pozwalały wykonać ówczesne maszyny oraz siła pociągowa. Także monety znalezione głebiej niż 30 cm są co najmniej podejrzane i ich umiejscowienie nie było związane z zabiegami agrotechnicznymi.
- należy zwrócić także uwagę na własność pól. Można wyróznić 3 główne grupy włościan - szlachta ziemiańska, majątki nadane chłopstwu po uwłaszczeniu, kościół. Szczególnie te ostanie pola mogą kryć w sobie ciekawy mix znaleziskowy. Były one uprawiane w znikomym stopniu przez kler i klasztory. Uprawa opierała się głownie na tzw. czynie społecznym. Chłopi się skrzykiwali i szli na pole do księdza. Podobnie obornik - pochodził z wielu źródeł, w tym z majątków szlacheckich. Praca w grupie, nie na swoim prowokowała akcje typu "coś by sie wypiło", a więc na pewno były "zrzuty" na napoje chłodzące, a wieczorkami można było się natknąć na wielu smacznie śpiących na miedzach. Z tego wniosek, że warto sprawdzić na mapach, które pola należały do duchowieństwa.

Z polami duchowienstwa to wg mnie racja... Mam jeszcze jedna hipoteze. Jesli miejscowi nie wywiazali sie z obrobienia takich pol, to do prac mogli byc najmowani wedrujacy wyrobnicy. Tacy ludzie popracowali to tu, to tam - caly "majatek" majac przy sobie - w roznych regionach, czesto bardzo odleglych. Moze z tego powodu na jednym polu sa fanty - od sasa do lasa... To wg mnie jest jeden z powodow takiej roznorodnosci na jednej miejscowce. Pzdr

Należy także zwrócić uwagę na problem uwłaszczenia chłopów... Na ziemiach polskich nastąpiło ono :
- zabór Pruski - od 1808 roku
- Księstwo Poznańskie - od 1823 roku
- Galicja - 1846, 1848
- zabór Rosyjski 1861o
- Królestwo Polskie od 1863 roku
Od tej pory systematycznie zaczęło się zmniejszać znaczenie pańszczyzny - darmowej pracy na rzecz szlachty ziemskiej. Chłopi zaczęli pracować na swoim. Wykupywano część ziem od szlachty. Otrzymywano takze darmowe nadania od władz zaborców.
Miało to wpływ na podzielenie wielkich pól na mniejsze parcele... Zwiększyła się ilość miedz i granic. Przybyło z pewnością dróg śródpolnych... Rozpoczął się powolny proces "bogacenia" chłopstwa... Najwyraźniej byłoi to widać na terenach zaboru Pruskiego. Ponadto następował wyż demograficzny. Pacowało coraz więcej ludzi. Coraz więcej ludzi gubiło monety itd.
Nalezy takze uwagę na wiek pola... Im starsza mapa czy źródło historyczne pisane tym lepiej. Pola mające swą ciągłość od średniowiecza z pewnością kryją więcej fantów niż te powstałe w XIX i XX wieku. A właśnie w okresie uwłaszczenia nasiliło się karczowanie lasów pod nowe działki. Część dokładnych map z końca dziewiętnastego stulecia (szczególnie niemieckich) może mylić prowadzącego badania. Poza tym na poczatku XX wieku rozpoczęto prowadzenie prac melioracyjnych. Może nie na wielką skalę ale zawsze. Osuszano tereny podmokłe i bagienne. Na takich "młodych" polach także nie mamy co liczyć na wielkie znaleziska numizmatyczne.
Tak więc w wielu przypadkach "jałowych" i ubogich miejscówek winą nie jest źle ustawiony detektor czy umiejętności poszukiwacza. Po prostu źle lub nietrafnie postawiona diagnoza lub brak szczęścia...