Na przełomie XIX/XXw. odkryto całą masę skarbów numizmatycznych. Był to wynik rozpoczęcia eksploatacji takich "młodych" pól - łąki, torfy itd.

Wg mnie trzeba pamietac o polozeniu geograficznym Polski. Lezymy w centrum, przez nasze ziemie szli z zachodu na wschod (np. Napoleon, Hitler), ze wschodu na zachod (np. Turcy, Tatarzy, Sowieci), z polnocy na poludnie (Szwedzi), z poludnia na polnoc (Siedmiogrodzianie) - armie, ktorych zolnierze, zdobywali, palili i nisczyli. Duze miasta i osady, byly odbudowywane, ale mniejsze czesto znikaly z powierzchnii ziemi. A wraz z zniknieciem ludzi zarastaly pola, laki zmienialy sie w ugory - wszystko porastalo lasem. W nastepnych okresach ponownie odbudowywano siedziby, karczowano lasy i na nowo wyznaczano pola i pastwiska.
Nie zawsze to, co my nazywamy "mlodymi terenami" nie mialo juz wlasnej historii. Przyklad:
http://www.lomza.friko.pl/txt/historia_zl.txt
Pzdr

Jeżeli chodzi o lasy to łatwo rozpoznać pierwotną puszczę od nasadzeń prowadzonych przez człowieka...(regularne pasy drzew)
nie ma to odniesienia co do fantów wojennych itd. partyzanci i bitwy odbywały się niezależnie od rodzaju lasu itd. Decydowało ukształtowanie terenu, dostępność, możliwości obrony, ukrycia itp.
Jezeli chodzi o znaleziska cywilne - w nasadzeniach prowadzonych przez człowieka łatwiej o przypadkowe zguby z dawnych lat. Skrytki oczywiście także się zdarzają. W pierwotnych puszczach trudniej o zguby, gdyż mniej ludzi w nich przebywało, ale można za to trafić porządny depozyt partyzancki itp. Oczywiści nie jest to reguła. Poza tym przed XX wiekiem walki w lasach były sporadyczne. Drobne zasadzki w pobliżach traktów leśnych. Specyfika uzbrojenia powodowała, że bitwy odbywały się na otwartych przestrzeniach. Las był jedynie miejscem tymczasowych koszar. Oczywiście w takich koszarach także gubiono fanty.

Trzeba pamietac, ze wiele przedmiotow (nie tylko uszkodzonych), ktore znajdujemy nie zostalo zgubione, a po prostu wyrzucone. Medale, odznaczenia to byla czasami "wstydliwa" przeszlosc w rodzinie - "zaslugi" nie zawsze byly chwalebne. Takze wielu nowych, zasiedlajacych na przyklad tzw Ziemie Odzyskane, wyrzucalo po poprzednich wlascicielach to, co wg nich na nic im sie nie przyda. Nie bylo miejskich/ gminnych wysypisk smieci, wiec trafialo to na ugory i nieuzytki.
Depozyty - same sie tlumacza.

Oczywiście, że tak. W większości wypadków nie jesteśmy w stanie określić przyczyny położenia danych fantów na polach i łakach (poza militariami i schowkami). Możemy się jedynie domyślać.
Jednak rozmawiamy w tym wątku o metodach dedukcyjnych pozwalających na zwiększenie szans na znalezienie ciekawych przedmiotów oraz oczywiście wyeliminowanie miejsc w których numizmaty raczej nie mają prawa się znaleźć (lub jest nikła szansa na ich znalezienie).
Dedukcja polega oczywiście (w uproszczeniu) na przechodzeniu od szczegółu do ogółu.
Dedukcja to rodzaj rozumowania logicznego, mającego na celu dojście do określonego wniosku na podstawie założonego wcześniej zbioru przesłanek. Jeśli jest przeprowadzone poprawnie, zaś zbiór przesłanek nie zawiera zdań fałszywych, to wnioski wyciągnięte w wyniku rozumowania dedukcyjnego są nieodparcie prawdziwe i nie można ich zasadnie zakwestionować.
Także wyciągając wnioski możemy wspólnie dojść do konkretnych twierdzeń i teorii. Jezypadkami i jednak zawsze będą od nich wyjątki spowodowane przypadkami i zdarzeniami losowymi (np. zgubienie sakiewki z monetami itp.)
Postaram się sformułować kilka z nich:
- najwięcej znalezisk numizmatycznych występuje w okolicach miejsc zamieszkiwanych przez ludzi... pola i łąki otaczające bezpośrednio wioski i miasta są najbardziej "monetonośne". Im dalej w tereny niezamieszkane tym prawdopodobieństwo znalezienia fantów mniejsze. Wynika to oczywiście z rachunku prawdopodobieństwa.
- porównując łąki, pastwiska i pola to na tych ostatnich prawdopodobieństwo znalezienia monet jest największe. Wynika to z nawożenia obornikiem, częstrzych wizyt rolników na działkach. Pastwiska są na 2 miejscu. Zwierzęta były wypędzane codziennie i codziennie ktoś ich doglądał. Łąki najrzadziej. 2-3 pokosy w roku i nic więcej.
- największe skupisko znalezisk w obrębie danej działki występuje przy jej granicach
- prawdopodobieństwo znalezienia ciekawych numizmatów maleje na polach "młodych", powstałych dopiero w XX wieku
- znalezienie najcenniejszych monet starożytnych jest możliwe na ziemiach otaczających bursztynowy szlak biegnący przez Polskę

do tego dodalbym osrodki metalurgiczne w Gorach Swietokrzyskich (dla przykladu). Nie pisze o stanowiskach archeologicznych, ale o szlakach do nich prowadzacych!

Do manufaktur wyrabiających cenne i porządane towary ciągnęły karawany bogatych kupców. Czymś musiano płacić.
Oczywiście były napady na takie ekspedycje, ulegały one wypadkom i innym zdarzeniom. Poza tym sprzedający musieli gdzieś ukryć kasę ze sprzedaży. Możliwość występowania skrytek.
w poszukiwaniach tego typu można posiłkować się mapami gospodarczymi. Zarówno historycznymi jak i współczesnymi... Jednak znaczenie mają te opisujące wydobycie i handel przed XVIII wiekiem. Potem następił gwałtowny rozwój przemysłu. Nikt juz nie dokonywał transakcji na miejscu tylko w biurach i bankach. Im starsze manufaktury tym cenniejsze numizmaty i przedmioty można wydobyć. Jednak konieczne jest dokładne określenie miejsca.

W zalaczeniu odnosniki do map ze starego atlasu:
Polska w XIII wieku:
http://zapodaj.net/659fa710dbfe.jpg.html
Polska w XIV wieku:
http://zapodaj.net/5ec0161f0748.jpg.html

Umiescilem tu, aby zainteresowani mogli zobaczyc wazniejsze miasta i miejscowosci - w tamtych wiekach - wokol ktorych rozwijalo sie zycie i handel, oraz zagospodarowano pola i pastwiska, a takze wytyczano szlaki i trakty.

Dzięki Ci wielkie :calus

Szukacie na polach blisko miejsc, gdzie keidys staly wiatraki?
Czy takie pola moga byc bardziej monetkonosne?

Mogą lub nie...
Musisz sprawdzić... Pamiętaj o tym, że w młynach obrót dokonywał się głównie na zasadach towar-towar, a nie pieniądz towar. To znaczy, że np. rolnik przywoził kilka worków pszenicy do zmielenia, a za usługę zostawiał część zboża młynarzowi...

W ostatnim roku "zrobiłem" cztery wiatraki w tym dwa nadal stojące i nic, kompletnie nic.

A ja przetrzepałem jeden i to z wielkim efektem...gdybym tej miejscówki "nie sprzedał" kilku szperaczom czesania byłoby chyba na dwa lata bo sam wyjąłem tam ze dwie garści monet,guzików i innych ozdóbek.

Czasem przy takim wiatraku mogło się toczyć trochę "życia". Ekipa czeka na zmielenie, coś trzeba zrobić dla zabicia czasu; można coś rozpić, pohandlować, zagrać w karty itp. Przywiatrakowy ogródek Pani Młynarzowej też mógł być nawożony domowym "urobkiem".

mielono co najmniej 2 - 3 razy w roku... pierwszy raz około miesiąca po młócce - ziarno całkowicie dojrzałe i twarde. Robiono zapasy na jesień i zimę. Wiosną wybierano się kolejny raz do młyna. Tym razem zapas mąki musiał wystarczyć aż do dożynek. Nie robiono zapasów mąki na cały rok ze względu na możliwość pojawienia się szkodników - wołek zbożowy. Ilość "mieleń" zmniejszała się wprost proporcjonalnie :) do odległości danego gospodarstwa rolnego od młyna. Oczywiście były odstępstwa od powyższych zasad.