Witam.Prosiłbym o bliższe informacje,o tym dziś wykopanym na polu toporku.Wielkość mniej więcej taka jak w współczesnych.Charakterystyczny jest skośny obuch,i sposób w jaki został,jakby zawinięty na trzonku.Pozdrawiam.

Niesymetryczne wykonanie tak jak w toporkach ciesielskich.

Dziewiętnastowieczny ciesielski, podejrzewam że wielokrotnie przekuwany i dla tego taki trochę bezkształtny.

Dzięki za odpowiedzi,a już myślałem że to jakiś bojowy toporek z czasów Mieszka :lol:
Skoro to tylko ciesielskie narzędzie,to co powiecie o tym znajdku.Wykonane z mosiądzu.lub czegoś podobnego,ok 10cm długości,i o dziwo do dziś bardzo ostre.Jedyne co mi do głowy przychodzi-to OŚNIK,narzędzie do okorowywania drewna,tylko jakiś taki miniaturowy,nieporęczny.

Rodzaj ośnika. Tylko tan materiał mnie zastanawia.
Przedmioty były znalezione "razem"?

Nie,osobno w dwóch różnych miejscowościach.

Wygląda jak ostrze szatkownicy do kapusty, dzięki tym klinowatym wypustkom można było regulować grubość ścinania. Z brązu żeby nie rdzewiało, poza tym w kontakcie z żelazem ginie część witamin- z tych powodów również nożyki do owoców byly robione z brązu.

Wszystko Ok ,ale z tymi witaminami pojechałeś>
Nie sadzę że ktoś kiedyś na wsi miał wystarczająca wiedze na temat zaniku witamin w kontakcie ze stalą :D

Nie uważasz, ze 7,5 cm szerokości ostrze to trochę za mało do cięcia kapusty? Na marchewkę czy buraki odrębnych nie robili.

Tak przyszło mi do głowy, że to może być ostrze od jakiejś maszynki do strugania osikowych wiórów na dachy albo kobiałek na truskawki. Tylko czemu z takiego materiału?

Mam identyczny przedmiocik jak Twój ośnik lecz mój ma 6.3cm. Był już identyfikowany jako część panewki czy coś takiego.

Też mi się to wydaje zbyt wąskie jak na ostrze szatkownicy. Co do wiedzy na wsi, wbrew pozorom pod koniec dziewiętnastego i w początkach dwudziestego ludzie sporo czytali poradników przeróżnych no i na wsi nie tylko ciemny chłop mieszkał :) ze wsi też całe ziemiaństwo pochodzi ;) Producent takich narzędzi z pewnością nie był ze wsi.
Przedmiot do rozgryzienia w każdym razie.

Myślę że początkowa hipoteza jest trafna .Przyrządy do korowania {strugi,itp} były rożnych wymiarów wąskie zapewne służyły do korowania żerdzi

Do korowania żerdzi służyły szerokie ośniki,ok 40-50cm,pamiętam jak mój dziadek takie właśnie używał,i były na tyle z dobrej stali,by poradziły sobie nawet z sękiem.Sam takiego także używałem,i powiem wam,że trzeba mieć bardzo silne plecy by tym niepozornym narzędziem trochę popracować :roll: Ten mój z zdjęcia jest zbyt mały do tego typu pracy,więc albo to jakiś prototyp z epoki brązu,albo jakiś element hebla.Myślę jednak,że kolega Selim może mieć rację z tą szatkownicą.Pozdrawiam.

Stawiam na panewkę! Materiał -miedź, brąz pasuje idealnie-to metale dające poślizg. Do dziś, np. w rozrusznikach z brązu się stosuje.
Kilka razy znalazłem podobne cudo, tylko lekko wygięte. Widać efekt "tracenia" materiału poprzez tarcie.
Teraz pozostaje pytanie OD czego ta panewka. Koło od wozu? Może jakaś maszyna?

Ośnik (używałem wielokrotnie) ma przynajmniej 40 cm szerokości, i wytwarzany jest z ze stali ze względu na łatwość (i skuteczność) ostrzenia. Często ma "ergonomicznie" wygięte rączki, a nawet samo ostrze.

Suma summarum: panewka-tak, ośnik- nie! :D

Nie upieram się przy urządzeniu do korowania ,ale nieprawdą jest pisanie że ma przynajmniej 40 cm szerokości bo nawet dziś są w sprzedaży 10 cm {wystarczy wpisać w wyszukiwarkę hasło strug do korowania lub urządzenie do ręcznego korowania}Zresztą występuje wiele odmian tego przedmiotu z jedną rączką {jak wyprostowana motyka}lub z dwiema o różnych długościach i wyprofilowaniu ostrza .To że dziadek {lub ktoś inny}używał jakiegoś rodzaju nie znaczy ,że nie istnieją inne formy .
Jeśli chodzi o zastosowaniu tego przedmiotu ..jako szatkownicy ,trudno mi sobie wyobrazić takowe szatkowanie .....bo niby warzywo między nogami :? czy jak ? no chyba ,że uznamy przedmiot jako pojedynczą część urządzenia {forma szatkownicy o paru osadzonych ostrzach }
Tak czy siak fajna zagadka z brązu :D