1. Do jakiego okresu ludzie używali garnków gl. (oczywiście nawet dzisiaj ich się używa ;) ), ale chodzi mi oto, do jakiego okresu były (aut. słownik - korzystać przez rz!) masowo przy zbiorach , w użtku codziennym, itp., zanim je zastąpiły nowsze wynalazki. :que
2. I jeszcze jedno pytanie odnośnie garnków glinianych, czasami sie spotyka na polach skorupy koloru "pomarańczowego" czym one się różniły od tych "tradycyjnych" ciemno-szarych, tzn czy były starsze/nowsze ,a może miały różne zastosowania :que

uzywano ich do, mniej wiecej, konca XIX wieku, a skorupy pomaranczowe roznia sie od szarych tym ze sa starsze (podobno) jeden gosciu mowil mi ze to sredniowiecze a szare to XVIII i XIX wiek

Witam. Jeżeli mamy skorupy od garnków średniowiecznych lub nowożytnych to kolor jasny tj. pomarańczowy, żółtawy i białawy oznacza wypał w piecu z dostępem większej ilości tlenu tzw. utleniający natomiast kolor ciemnoszary i zbliżony do czarnego oznacza wypał tzw. redukcyjny tj. w piecu z małą ilością tlenu. Piec taki mówiąc prościej bardziej kopcił i sadza osadzała się w ściance naczynia. Początkowo były problemy z regulacją dotlenienia pieca i ta barwa na starszej ceramice jezt dość przypadkowa, mniej wyraźna i nie jest jednorodna. W miarę rozwoju techniki garncarskiej tj. od XIII w. wypał był już bardzo dobrze kontrolowany i uzyskiwano ceramikę jasną i ciemną w zależności od upodobania i przeznaczenia. Wśród ceramiki wypalonej na jasno odcień pomarańczowy oznacza zawartość gliny z dużą zawartością żelaza a odcienie zółtawe i białawe oznaczają glinę pozbawioną żelaza. Aby datować ceramikę lub znaleziska w oparciu o nią trzeba raczej zwrócić uwagę na sposób formowania naczynia i domieszkę piasku w masie gliny. takie datowanie jest jednak bardzo przybliżone i pozwala jedynie na umieszczenie zabytku w szerokim przedziale czasowym z dokładnością nawet do kilku wieków.

Koledzy może jakieś przykłady, fotki.

Miecio zawsze jak znajduję taką brudna ciemno-ołowianą ceramikę to wiem że jest to średniowiecze natomiast jasna ceramika to czasy nowożytne ewentualnie późne średniowiecze, zgadza się ?

Ciekawe bo czasami jak jest pełno ceramiki a monetek brak...




Pozdrawiam,

witam

wszystko jest;

http://www.poszukiwanieskarbow.com/arty ... amika.html

pozdrawiam
marti

Swietny link. Swoja droga to naszukalem sie publikacji o ceramice z kolorowymi zdjeciami i nijak nie moglem zadnej ksiazki znalezc. Jezeli ktos zna takowa publikacje lub ksiazke to bede bardzo wdzieczny. To co jest aktualnie to glownie czarno-biale rysunki ceramiki po ktorych raczej ciezko poznac co jest co.

Pozdrawiam,

Ardengard

Faktycznie rozmowa bez zdjęć może prowadzić do nieporozumień bo różne były naczynia redukcyjne i w różnych okresach pradziejowych występowała różna ceramika. Trzeba rozgraniczyć, o którym okresie mówimy. Bo jest ceglasta łużycka i siwa rzymska, i siwa średniowieczna itd.
Generalnie to co pisałem wcześniej dotyczyło Polski w czasie jej historycznego funkcjonowania. Najpierw była ceramika brunatna z różnymi odchyłami kolorystycznymi a potem wyodrębniła się ciemna redukcyjna i jasna wypalona utleniająco, które produkowano od XIII w. równolegle. W średniowieczu ceramiki ciemnej - siwej, czernionej, stalowej było więcej procentowo bo były to naczynia z grupy ozdobnych stołowych tańszych i łatwiej osiąganych w produkcji. Później ich udział zmniejszał się bo w produkcji upowszechniały się również stołowe ozdobne naczynia malowane, polewane szkliwami i kaolinowe, przy których ciemna powierzchnia nie była potrzebna. Dalej jednak naczynia siwe produkowano, tylko w mniejszej ilości. Dzisiaj pozostałością takiej ceramiki są tzw. wazony siwaki popularne głównie na cmentarzach. Przy okazji warto porównać sobie ślady po toczeniu i domieszkę w glinie na tych i starszych garnkach. Generalnie jak obserwowałem udziały ilościowe to w średniowieczu, na niektórych stanowiskach było kilkadziesiąt procent tej ciemnej ceramiki, później od XVI wieku jej liczba zmniejszała się do kilkunastu a nawet kilku procent na korzyść ceramiki jasnej stąd wrażenie, że w średniowieczu była ceramika ciemna a później jasna. Są też takie regiony Polski, głównie środkowej, gdzie nawet w średniowieczu ceramika zbliżona do ceglastej dominuje.

Napisze nieco więcej o ceramice ale za jakiś czas, generalnie najbardziej pokazową i poglądową rzeczą są zdjęcia z Artykułu Martiego, ja dorzucę kilka fotek swojej ceramiki. Ceramiki jest ogrom, a ich wariantów regionalnych jest jeszcze więcej. Czasami są takie naczynia że nie wiadomo do czego to przypiąć, bez wiedzy a najbardziej bez obycia się z tym ciężko jest o ceramice mówić.

Jeśli chcemy się zagłębiać w temat ceramiki to trzeba sobie postawić pewne ramy czasowe. Bez tego sporo wartości nam umknie, które ceramika można nam powiedzieć.
Mówicie o średniowieczu, dobra, ale trzeba wydzielić wczesne od późnego bo dla ceramiki to już ogromne różnica, a w ramach wczesnego średniowiecza jest ceramika częściowo obtaczana i całkowicie.
Przodownikami w ceramikologii jest Instytut Archeo w Toruniu.

Pozdrawiam i za jakiś czas powrócę do tego arcyciekawego tematu, jakby to powiedział pewien doktor profesor;-)))
Mam nadzieję, że dyskusja będzie długa i ciekawa;-))
:1 :luv

Taz napisał świętą i bolesną prawdę. Temat ceramiki jest bardziej skomplikowany niż może się wydawać. Temat komplikują liczne warianty regionalne, mody, zapóźnienia technologiczne nazywane ceramiką miejską i wiejską oraz domieszki w postaci importów. Aby datować przy pomocy ceramiki trzeba przede wszystkim umieć rozpoznać nie kolor ale:
- lepienie ręczne, obtaczanie i toczenie,
- domieszkę,
- dno na podsypce , podważane nożem i odcinane drutem,
- kształty wylewów
- sposób zdobienia rowkowego i stempelkowego,
- malowanie, wyświecanie, szkliwienie.
Jak to się już ustali to można wpasować ceramikę w konkretny przedział czasowy. Im większy zbiór z danego terenu, chaty paleniska itd tym datowanie dokładniejsze. W niektórych szczęśliwych przypadkach można uzyskać datowanie z dokładnością do pół wieku. Najgorzej datować pojedynczy garnek czy pojedyncze ułamki. Np. ceramika średniowieczny może wyskoczyć w czasach nowożytnych bo:
- została znaleziony i wtórnie użyty
- garncarz był zacofany
- wymieszano ziemię z różnych warstw starszych i młodszych.
Jak znajdę jakieś zdjęcia to chetnie przyłączę sie do tematu. Poza tym nie demonizowałbym archeologów toruńskich - są inne ośrodki w kraju, nawet regionalne, które nie gorzej znają temat. Pozdrawiam

Przykłady ceramiki wczesnośredniowiecznej datowanej na 2 poł XII - 1 poł. XIII wieku. Niedługo wrzucę kolejne fotki i dopisze nieco tekstu.

Ceramika na powyższych zdjęciach nie jest wyraźnie ani pomarańczowa ani czarna/ siwa/ stalowa. Jest raczej łaciata lub brunatna. Pochodzi ze schyłku wczesnego średniowiecza czyli potwierdza to w zasadzie moje wcześniejsze słowa o niestabilnym wypale do XIII w. od którego (nota bene uważanego za przełomowy i rewolucyjny w średniowieczu) zaczęto dopiero wyraźnie panować nad utleniającym lub redukcyjnym wypałem - prawdaż? Może ktoś ma zdjęcia prawdziwych siwaków z XIII - XV w. i równoległej ceramiki "pomarańczowej"?

ja posiadam takie kawałki znalezione na polach....wyglądają na dosyć stare....

mniejwięcej wiem jak datować ale jest parę zagadek.....

Witam,

No wiec aby sie czegos nauczyc moze przyjmiemy jakis plan. Ja osobiscie bardzo jestem chetny do lykniecia wiedzy o garnkach. Tak wiec jak mozemy sie dowiedziec jaka jest roznica w wygladzie naczyn lepionych recznie obtaczanych itp. roznicy w domieszce itp. Moze kazdy kto ma wiedze moze troche dorzucic odnosnie rozwiniecia jednego z tych tematow oraz co najwazniejsze kolorowe zdjecia i po woli skleci sie jakas sensowna calosc. Byloby super :1

Pozdrawiam,

Ardengard

Trochę "współczesne" (koniec XIX, początek XXw), ale dające pogląd o kształtach, technice garncarskiej, szkliwieniu i zdobnictwie.
Dzieżka i mleczak kujawski. Przekazane do Skansenu Błąd-nie "ziemii" a "ziemi" Kujawsko-Dobrzyńskiej w Kłubce k/Kowala, a znalezione w starej chacie koło Izbicy Kujawskiej.

dość mało charakterystyczne ułamki, może to być późny okres wpływów rzymskich z fragmentami zasobniaków (+/- II - IV w. n.e.) ale mogę się mylić