Gniewkos, jak masz takie rady "konserwatorskie" dawać to lepiej zamilcz ;)
Zięciu, nie wiem jaki masz warsztat i zdolności manualne, teraz dobrze by było np dremelem czy inną bormaszynką pousuwać zbędne narosty, odczyścić punce-tylko bardzo delikatnie, nie do żywego metalu. Gdzieś w warstwach korozji jest zachowana pierwotna powierzchnia przedmiotu, poznasz ją po tym że poniżej nie będzie już sklejonego rdzą piasku i innych domieszek. eśli nie masz sprzętu to można popracować kawałkiem osełki, papierem ściernym na klocuszku itp. Ważne żeby delikatnie i bez fantyzmu.
Toporek bardzo fajny i najpewniej o bojowym przeznaczeniu, ten typ jest dość rzadki, szkoda by było zmarnoiwać.
Co do pokrywania woskiem, paraloidem... trzeba to zrobić, w magazynach muzealnych po jakimś czasie niektóre żelazne przedmioty "znikają" jedna konserwacja, po kilku latach następna, potem jeszcze ze dwie i przedmiot przestaje istnieć :(

To zapewne "duch muzeum" :lol: - a teraz serio - czy chodzi o zmianę właściciela czy faktycznie znikają? :?

Tak się dzieje, że przykładowo, przedmiot żelazny wyciągnięty z ziemi, w stanie jeszcze w miarę dobrze czytelnym, a przeleżał tam dwa tysiące lat i to w bardzo różnych warunkach, dostaje się w ręce konserwatora i po specjalistycznej konserwacji takiego przedmiotu często otrzymujemy, nie przedmiot, a szkielecik tego przedmiotu, taki, że można się popłakać. Metody konserwacji przedmiotów żelaznych są jeszcze bardzo niedoskonałe, i każda z następnych konserwacji też zrobi swoje, pomoże i jednocześnie zaszkodzi. Może w przyszłości zabytki żelazne doczekają się właściwej konserwacji.

...no chyba, że je wszystkie teraz wykopiemy. :D

Jak kolega w poprzednim poście napisał, metody konserwacji żelaza nie są doskonałe, do tego wymagają dużo czasu i wielkiej staranności. Przedmiot który przeleżał nie rzadko dobrze ponad tysiąc lat w stabilnych warunkach nagle zostaje wydobyty ze swojego środowiska, zwykle wysuszony i w takim stanie trafia do konserwacji. Czasem już się zdarza że konserwator jest na miejscu i zaczyna pracę w momencie wydobycia przedmiotu, to jednak rzadkość. Później, po często nieskutecznrj konserwacji przedmiot żyje własnym, chemicznym życiem w magazynie i po latach okazuje się że zaczyna się rozsypywać, po kolejnej konserwacji jest już w znacznie gorszym stanie, ubytki powiększają się, korozja postępuje, i jak w znanym wierszyku o żabie jest konserwowany dalej "Aż po troszku, zostaje zeń garstka proszku"

Potwierdzam, że metoda czyszczenia którą zaleca Selim wymaga wiele czasu i cierpliwości. Cierpliwości mi nie brakuje, z czasem bywa ciężko, ale daję radę. Lekko nie jest ale satysfakcja gwarantowana :)

Pozwalam sobie zapodać zdjęcie z czyszczenia, jako że to moje pierwsze tego typu doświadczenie, niech się odbywa pod okiem fachowców. Prawy róg toporka uznaję za doczyszczony do stanu pozwalającego na konserwację. Pojawiły się też regularne kropeczki w dolnej i górnej części toporka, myślę że zdobienie :)

Dzięki Selim za wszystkie podpowiedzi.

Skąd Wy tą niemoralną wodę bierzecie ? :D

sorry za offtop ale nie mogłem się powstrzymać :) A toporek bardzo fajny.

Sami ją sobie demoralizujemy :) wykonujesz na s wodą kilka obscenicznych zaklęć i gestów i gotowe ;)

Rzeczywiście, widać wybity znaczek z czterech punktów. Obawiam się że po elektrolizie wyglądały by jak wżery. Dobrze Ci idzie :1